พออาจารย์หยวนได้ยินคำย้อนถามดังกล่าวของซูเฟิงหยาง มันก็มองลึกไปยังซูเฟิงหยางพลางถาม “อาจารย์ซูรีบบอกมาเร็ว นี่ท่านรู้อะไรดีๆมาหรือ?”
“เท่าที่ข้าทราบ…อาจารย์อวิ๋นฮุ่ยที่ทำหน้าที่เป็นผู้ทดสอบนักศึกษาใหม่ เหมือนจะเป็นอาจารย์ลุงของท่านกระมัง?”
พอพูดจบคำ ดวงตาของอาจารย์หยวนก็ฉายแววลึกล้ำมากขึ้น
“อาจารย์หยวน ท่านจะไม่คิดมากไปหน่อยหรือ?”
ซูเฟิงหยางส่ายหัวไปมาก่อนจะคลี่ยิ้มกลบเกลื่อน เห็นชัดว่าไม่คิดบอกความจริง “ไม่ใช่ว่าข้าไม่ได้มองโลกในแง่ดีสำหรับติงเหยียน…ข้าแค่คิดว่าในเมื่อต้วนหลิงเทียนผู้นั้นกล้าที่จะท้าทายติงเหยียน ไม่พ้นต้องมีความมั่นใจอะไรบางอย่าง หาไม่แล้วนักศึกษา 10 ดาวในหอพักระดับต่ำมีตั้งเยอะตั้งแยะไม่ไปท้าทาย แต่ดันเลือกท้าทายติงเหยียนเล่าที่พลังฝีมือเป็นอันดับต้นๆของนักศึกษาในหอพักระดับต่ำเล่า?”
“ที่อาจารย์ซูกล่าวมา นับว่ามีเหตุผล…”
พอได้ยินคำของซูเฟิงหยาง เหล่าอาจารย์ที่ว่างงานและมาดูชมเรื่องราวหาความสนุก ก็พยักหน้าเห็นด้วย
“หึ!”
อาจารย์แซ่หยวน พ่นลมขึ้นจมูกเสียงเย็น “อย่างที่พูดกันว่า โคหนุ่มไม่หวาดพยัคฆ์…นักศึกษา 10 ดาวน้องใหม่คนนี้ เห็นได้ชัดว่าดูเบานักศึกษา 10 ดาวในหอพักระดับต่ำ จึงเลือกจะท้าติงเหยียนเพราะคิดว่าอ่อนด้อย…ต้องทราบด้วยว่ากระทั่งนักศึกษา 10 ดาวในหอพักระดับต่ำหลายคน ยังไม่อาจรับมือติงเหยียนได้ถึง 10 กระบวนท่าด้วยซ้ำ!”
