“เห็นว่ากฏนี้ทางสถานศึกษาหมอกเร้นลับก็ตั้งใจตั้งขึ้นมาโดยเฉพาะ หวังให้นักศึกษา 10 ดาวฝึกฝนบ่มเพาะกระดับพลังตัวเองให้ได้มากที่สุด…มิฉะนั้นหลังไปยังนิกายหมอกเร้นลับแล้ว ภาวะแข่งขันก็จะรุนแรงขึ้นไปอีกเป็นคนละเรื่อง ที่นั่นไม่เหมือนที่นี่ ที่อย่างดีก็มีอายุได้ไม่เกิน 3,000 ปี แต่มันมีอัจฉริยะระดับเดียวกับพวกเรามากมาย แถมพวกยังบ่มเพาะฝึกปรือมาแล้วเป็นหมื่นปี ต่อให้พวกเราจะมีพรสวรรค์กับความเข้าใจไม่ได้ด้อยไปกว่ามัน แต่ในเมื่อผู้อื่นบ่มเพาะมาเป็นเวลาหมื่นปี พวกเราจักเอาอะไรไปสู้ได้เล่า…”
“ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ…แต่ในสถานศึกษาหมอกเร้นลับเรายังมีแรงจูงใจอันใดอีก ถึงแม้จะมีการแข่งขันสำหรับนักศึกษา 10 ดาวอย่างเราๆไม่น้อย แต่ตอนนี้ใครยังมีกะจิตกะใจแข่งบ้างเล่า มันกลายเป็นการประชันภูมิหลังไปเสียสิ้น แค่ดูว่าบิดาผู้ใดใหญ่กว่า บ้านใครร่ำรวยอำนาจมากกว่า…เหอะๆ”
…
พอทั้งสองกล่าวถึงจุดนี้ พวกมันก็พากันมองไปยังส่วนลึกของเขตที่พักนักศึกษา 10 ดาวโดยไม่รู้ตัว ในแววตายังฉายความรังเกียจทั้งเอือมระอา กอปรกับความจนปัญญาไม่น้อย
ในเขตหอพักนักศึกษา 10 ดาวนั้น บ้านลานที่ใหญ่ที่สุดและใกล้พื้นที่ใจกลางมากที่สุด ทั้ง 5 หลังนั่น มีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่เข้าพักได้โดยอาศัยพลังฝีมือของตัวเอง
ส่วนอีก 4 คนที่เหลือ ล้วนแล้วแต่อาศัยฐานะและอำนาจของตระกูลและขุมกำลังเบื้องหลังทั้งสิ้น
