หากไม่คำนึงถึงฐานะความเป็นมาแล้วล่ะก็ อย่างดี 4 คนนั่นก็ทำได้แค่อยู่ในหอพักระดับกลางเท่านั้น
ปึง! ปึง! ปึง!
ในขณะที่ทั้งคู่กำลังดื่มชาย้อมใจ ทันใดนั้นก็มีเสียง ‘ทุบ’ ประตูดังสนั่นมาจากบ้านลานหลังหนึ่งในเขตหอพักระดับต่ำ เรียกว่าในสภาพแวดล้อมอันเงียบสงบ เสียงเคาะ ที่ไม่ต่างอะไรจากทุบประตูดังกล่าวค่อนข้างดังไม่น้อยทีเดียว
“หืม?”
ในขณะที่ทั้งคู่กำลังสะดุ้งตกใจ พลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านนอก “ติงเหยียน ต้วนหลิงเทียน นักศึกษา 10 ดาวของสถานศึกษาหมอกเร้นลับเราที่พึ่งผ่านการประเมินทดสอบวันนี้ ได้ส่งสาส์นท้าประลองถึงเจ้า…เจ้าเองคงทราบกฏดีแล้วกระมัง หากไม่ก็รีบบอก ข้าจักได้พูดให้ฟังอีกรอบ”
“อย่าได้ประวิงเวลามากเกินไปเล่า หาไม่แล้วเจ้าคงได้ถูกปรับแพ้โดยไม่ทันได้สู้”
หลังเสียงดังกล่าวพูดจบคำ ทั้ง 2 ก็หันมามองหน้ากัน “เฮ่…เมื่อครู่ ใช่เสียงของอาจารย์ซูเฟิงหยางจากโถง 10 ดาวรึเปล่า?”
“น่าจะใช่นะ”
วินาทีต่อมาทั้ง 2 ก็ลุกขึ้นยืนพรวด และแจ้นออกนอกประตูบ้านไปทันที จากนั้นเหลือบมองไปก็แลเห็นร่าง 3 ร่าง ยืนอยู่หน้าบ้านลานหลังหนึ่งไม่ไกลมากนัก และมองไปปราดเดียวมันก็จดจำ 2 ใน 3 คนได้ทันที
เพราะพวกมันรู้จัก 2 คนที่ว่าดี
หนึ่งคืออาจารย์ซูเฟิงหยางของห้องโถง 10 ดาว ส่วนอีกหนึ่งก็คือหลิวจิน ที่พลังฝีมือค่อนข้างอ่อนด้อยในบรรดานักศึกษา 10 ดาว
