นอกจากทั้ง 2 คนที่พวกมันจดจำได้แล้ว ก็มีอีกร่างหนึ่งที่ยืนอยู่ด้วยท่าทางมั่นใจ
เป็นชายหนุ่มในชุดสีม่วง ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วคมเข้มปานดาบสองตากระจ่างแหลมคมดุจกระบี่คม ลักษณะท่วงท่าและอารมณ์ความรู้สึกที่ส่งออกมาทั่วร่างช่างยอดเยี่ยมไม่ธรรมดา เพียงมองไปปราดเดียวหลายๆคนก็รู้สึกด้อยกว่าทันที “เจ้านั่น…เป็นนักศึกษา 10 ดาวที่พึ่งผ่านการทดสอบเข้ามาวันนี้เหรอ?”
“เมื่อครู่อาจารย์ซูเฟิงหยางยังพูดไม่ชัดรึไร กระทั่งเจ้านั่นยังยื่นสาสน์ท้าประลองผู้คนแล้วแน่ะ”
“ให้ตายเถอะ…สถานศึกษาหมอกเร้นลับของพวกเรา ดูเหมือนจะไม่มีคนนอกที่ผ่านการทดสอบเป็นนักศึกษา 10 ดาวได้ นานนับร้อยปีแล้วหรือไร?”
…
ทั้งคู่แลดูตกใจไม่น้อย ขณะเดียวกันพวกมันก็สลักชื่อชายหนุ่มชุดม่วงผู้นั้นไว้ในใจอย่างเงียบงัน ต้วนหลิงเทียน!
“นักศึกษาใหม่รึ?”
หลังจากคำพูดของซูเฟิงหยางดังจบคำได้ไม่นานนัก ก็ปรากฏเสียงเปิดประตูดัง ‘แอ๊ด’ ขึ้นจากตัวบ้านหลังลาน จากนัน้ก็ปรากฏร่างในชุดสีแดงหนึ่งก้าวออกจากบ้านเดินตัดลานออกมา และพอมันเดินข้ามลานมาได้ไม่ทันไร ประตูหน้าบ้านลานก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ
เป็นธรรมดาว่าประตูบ้านลานไม่ได้มีระบบอัตโนมัติเปิดได้เองแต่อย่างใด เป็นมันใช้พลังของตัวเองเปิดประตูดังกล่าว
และพอเดินออกมาถึงด้านนอก มันก็หยิบป้ายที่ห้อยแขวนไว้หน้าประตูมาดูชม “ต้วนหลิงเทียน?”
