“อัยยะ! เจ้านั่นมันห้าวยิ่งนัก พึ่งจะเข้ามาได้ไม่ทันไร พวกล่อท้าชิงหอพักระดับต่ำแล้ว”
“แต่พิกลนัก ถ้ามันอยากอยู่หอพักระดับต่ำเฉยๆ ก็ไม่เห็นต้องท้าติงเหยียนเลยไม่ใช่รึ? เพราะเจ้าติงเหยียนนั่นถือว่าร้ายกาจเป็นอันดับต้นๆในบรรดานักศึกษาที่อยู่หอพักระดับต่ำอย่างเราๆเลย…คนที่สู้กับมันได้มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้น อย่างดีก็ทำได้แค่ยันเสมอกับมันด้วย”
“นั่นสิ…เจ้าติงเหยียนมันใช้กฏแห่งไฟ ในแง่พลังต่อสู้ของมัน อันที่จริงหากเป็นคนที่มีพลังทัดเทียมกับมันแต่ใช้กฏอื่น ก็ยังด้อยกว่ามันอยู่บ้าง”
“ข้าคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ…ว่าไฉนนักศึกษาใหม่นั่นมันถึงต้องเลือกท้าติงเหยียนด้วย”
…
เหล่านักศึกษา 10 ดาวระดับต่ำที่ออกจากบ้านมาชมดูเรื่องราว ไม่ว่าใครก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นนัก และสุดท้ายพวกมันก็ติดตามไปชมดูความสนุกสนานที่สังเวียนประลองเช่นกัน
เพราะเนิ่นนานแล้ว ที่ไม่มีนักศึกษา 10 ดาวส่งสาสน์ท้าประลองผู้อื่นแบบนี้
ถึงแม้จะมีการต่อสู้เกิดขึ้นบ้างเป็นครั้งคราว แต่ก็เป็นการต่อสู้เล็กๆน้อยๆ
นอกจากนั้น ในเมื่อพวกมันมีกันแค่นี้ ก็ย่อมรู้ถึงพลังฝีมือของกันและกันดี
สำหรับตัวเอกที่กำลังจะไปสู้กันวันนี้ พวกมันรู้จักแค่ติงเหยียนคนเดียวเท่านั้น ส่วนหน้าใหม่ที่พึ่งปรากฏตัว พวกมันไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นอย่างไร!
“ไปๆๆ! ไปชมดูผู้คนตีกันให้บันเทิงใจเถอะ!”
“ให้มันได้ยังงี้สิ เดี๋ยวข้าส่งข้อความเรียกเพื่อนก่อน!”
