“ถึงแม้เจ้าจะสัมผัสได้ว่าพลังวิญญาณฟ้าดินบริเวณนี้ก็ค่อนข้างดี…แต่มันก็มีระดับพอๆกับบ้านลาน 40 หลังที่อยู่รอบนอกเท่านั้น หากเข้าไปใกล้ใจกลางมากขึ้นเท่าไหร่ พลังวิญญาณก็จักหนาแน่นและอุดมสมบูรณ์มากขึ้นเท่านั้น”
“และอย่างที่เจ้าเห็น หอพักของนักศึกษา 10 ดาวก็แบ่งออกเป็น 4 ระดับ ระดับสูง ระดับกลาง ระดับต่ำ และระดับต่ำสุด”
“นึกศึกษาที่อาศัยอยู่ในบ้านลานแต่ละระดับ ก็จักได้รับหินเทพรวมถึงทรัพยากรในการบ่มเพาะแตกต่างกันไป”
“เป็นสถานศึกษาหมอกเร้นลับเราตั้งใจให้เป็นเช่นนี้ พวกเราพยายามสร้างสภาพแวดล้อมในการแข่งขัน เพื่อกระตุ้นให้ทุกคนก้าวหน้าเร็วไว”
กล่าวถึงจุดนี้ ถงกู่เยว่ก็คล้ายนึกอะไรได้ออกมา อยู่ๆมันก็ถอนหายใจออกมา ค่อยกล่าวด้วยน้ำเสียงช่วยไม่ได้ “อย่างไรก็ตาม ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่…แต่บ้านลานดีๆนั้นกลับถูกนักศึกษาที่มีภูมิหลังความเป็นมายึดครองไปเสียสิ้น แม้พลังฝีมือจักอ่อนด้อยกว่า แต่พวกมันก็สามารถยึดครองบ้านพักที่ดีที่สุดได้ แม้จักมีนักศึกษาที่ร้ายกาจกว่าพวกมัน อนิจจาพวกมันก็เลือกที่จะอยยู่ในบ้านพักที่ด้อยลงมา ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อไม่ให้ล่วงเกินนักศึกษาที่มีความเป็นมายิ่งใหญ่”
“แน่นอนว่ายังมีนักศึกษาที่ไม่เกรงกลัวอิทธิพลภายนอก เลือกจะสู้เพื่อแย่งชิงสิ่งที่ดีสำหรับตัวเองอยู่บ้าง”
“ทว่าคนเช่นนั้นเพียงมีแค่ช่วงแรกๆเท่านั้น ยิ่งมาก็ยิ่งน้อยลงทุกขณะ”
