“เนื่องเพราะเมื่อนักศึกษาเหล่านั้นจบออกไปแล้วเข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับ พวกมันก็จะถูกเพ่งเล็งเล่นงานจากอาวุโสของตระกูลใหญ่ๆที่อยู่เบื้องหลังนักศึกษาที่พวกมันเอาชนะมา…และการโดนเพ่งเล็งกลั่นแกล้งจากชนชั้นอาวุโสก็ไม่ใช่เรื่องสนุกเลย แถมขอเพียงอาวุโสเหล่านั้นไม่ได้ทำผิดกฏนิกาย ทางนิกายก็ไม่อาจลงโทษพวกมันได้…”
กล่าวถึงประโยคท้าย น้ำเสียงของถงกู่เยว่ก็เต็มไปด้วยความระอา
“20 ปีก่อน ท่านคณบดีก็ได้ประกาศออกมาแล้ว ว่านักศึกษาคนใดก็ตามที่เข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับแล้ว หากโดนกลั่นแกล้งรังแกและเลือกปฏิบัติจนอยู่ไม่ไหวจริงๆ สามารถร้องเรียนได้…อนิจจาความหวาดกลัวได้ฝังหัวเหล่าผู้ที่ไม่มีภูมิหลังไปเสียแล้ว ถึงแม้จะมีนักศึกษา 10 ดาวที่แข็งแกร่งพอจะแย่งชิงบ้านลานทั้ง 5 นั่นได้ ก็ไม่มีใครกล้าลงมืออีกต่อไป ทำให้สภาพการณ์ของหอพักนักศึกษา 10 ดาวนิ่งสงบดั่งน้ำบ่อโบราณ ทุกคนไม่คิดจะแข่งขันแย่งชิงอะไรอีกต่อไป”
หลังได้ยินคำพูดของถงกู่เยว่ ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจได้ทันที ว่าสิ่งที่อวิ๋นฮุ่ยกล่าวไว้ก่อนหน้าหมายความว่าอะไร
เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเชื่อว่า เขาจะเป็นคนทำลายทำเนียมอุบาทว์ แค่ภูมิหลังใหญ่ก็ได้สิ่งดีๆไม่จำเป็นต้องมีฝีมือในหอพักนักศึกษา 10 ดาวลง!
