แน่นอน ที่หลู่ตันบอกว่ำโอสถมีพิษนั้นโกหกทั้งเพ
นับแต่ถูกเจียงผิงอันช่วยชีวิตไว้ หลู่ตันก็เชื่อในเจ้ำนิกำยผู้นี้สุดหัวใจ
ในเมื่อเจ้ำนิกำยมีโอสถที่ดีกว่ำโอสถวำสนำ แน่นอนว่ำย่อมสมเหตุสมผลหำกเขำจะมีโอสถยืดอำยุขัยที่ช่วยต่ออำยุขัยสำมพันปีได้
ยำมผำงหำนกินโอสถยืดอำยุขัยเข้ำไป พลังชีวิตยิ่งใหญ่ก็หลำกออกจำกร่ำง กระดูกในตัวลั่นกรอบแกรบ
เอวซึ่งเดิมคู้คดง่อนแง่นพลันยืดตรง ริ้วรอยบนใบหน้ำเลือนหำยผมสีเทำขำวเปลี่ยนเป็นด ำขลับ ดวงตำเฒ่ำชรำหม่นหมองคืนควำมสุกใสเรืองประกำย…
เพียงพริบตำ ผำงหำนก็เปลี่ยนจำกชำยชรำไม้ใกล้ฝั่งสู่วัยหนุ่มเส้นผมด ำขลับยำวสลวย บรรยำกำศผึ่งผำยสง่ำงำม
อำยุขัยซึ่งเดิมริบหรี่หวนคืนสู่สดชื่นมหำศำล
ผำงหำนก ำมือ สะกดสุญตำไว้ได้ทันที
นี่คือควำมรู้สึกของก ำลังวังชำ!
ผำงหำนตื่นเต้นจนร่ำงสะท้ำน
เขำกลับมำแล้ว!
เขำยืดอำยุขัยได้สำมพันปีจริง ๆ!
ปวงชนรอบกำยสัมผัสพลังชีวิตที่เพิ่มสูงของผำงหำนได้ ต่ำงก็อ้ำปำกหวออย่ำงตกใจ
โอสถยืดอำยุขัยนี้เพิ่มอำยุขัยได้สำมพันปีจริง ๆ!
นี่มันโอสถอะไรกัน? เป็นของที่หลงเหลือจำกบรรพกำลหรือ?
หลู่ตันริษยำจนขบกรำมแทบแหลก
แน่นอน กำรที่ศิษย์พี่ได้ต่ออำยุขัยสำมพันปีคือเรื่องดี แต่เขำก็รู้สึกอึดอัดคับใจนัก
ปวงชนหันไปมองเจียงผิงอันเป็นตำเดียว ทุกสำยตำแสนร้อนรุ่มโหยกระหำย โดยเฉพำะยอดฝีมือชรำวัยทั้งหลำย
เวลำชีวิตเพิ่มสำมพันปี หมำยถึงโอกำสที่เพิ่มขึ้นของพวกเขำ
“เจ้ำนิกำย ยัง
