มีโอสถยืดอำยุขัยอยู่อีกหรือไม่? ตำเฒ่ำผู้นี้เต็มใจขอซื้อหนึ่งเม็ด”
ชำยชรำผู้หนึ่งซึ่งมีพลังชีวิตริบหรี่ถำมอย่ำงสุดกระตือรือร้น
เจียงผิงอันร ำพึง “ยังเหลืออีกเม็ดหนึ่ง”
“ตำเฒ่ำผู้นี้เต็มใจแลกด้วยสมบัติลับ! ขอวอนเจ้ำนิกำยขำยมันให้ตำเฒ่ำผู้นี้เถิด!”
ชำยชรำรีบน ำกระบี่ล ้ำค่ำเล่มหนึ่งออกมำส่งให้ด้วยสองมือ สีหน้ำอ้อนวอนขอร้อง
อันที่จริง มูลค่ำของตัวโอสถยืดอำยุขัยเองนั้นมิได้สูง ที่ภพบุกเบิกซึ่งมีทรัพยำกรและสมบัติในธรรมชำติมำกมำย นักหลอมโอสถมำกมำยหลอมมันได้
ทว่ำ ทำงฝั่งภพแร้นแค้น โอสถยืดอำยุขัยนี้เป็นโอสถหำยำก
มูลค่ำของมันสูงล ้ำส ำหรับผู้ต้องกำรมัน
ส ำหรับผู้ไม่ต้องกำร จะขำยรำคำสูงก็มิได้
“เห็นแก่ที่ผู้อำวุโสต้องกำรมันยิ่ง ข้ำจะขำยให้ผู้อำวุโสแล้วกัน”
เจียงผิงอันน ำโอสถยืดอำยุขัยออกมำซื้อขำยกับผู้อำวุโสผู้นั้น
ชำยชรำตื่นเต้นเสียจนแทบยัดเข้ำปำกเสียทันที
ไม่นำนนัก ชำยชรำใกล้ฝั่งอีกคนก็หวนคืนสู่ควำมเยำว์วัย พลังชีวิตอัดแน่นยิ่งใหญ่
ผู้อำวุโสคนอื่น ๆ สุดแสนเสียดำยยิ่ง เมื่อครู่พวกเขำลังเล คิดว่ำโอสถนี้มิได้ล ้ำค่ำเท่ำสมบัติลับ จึงอิดออดใจจะขอแลกเปลี่ยน
แต่เมื่อมำคิดดี ๆ นี่ก็เท่ำกับซื้อชีวิตเพิ่มเลย
พวกเขำยำมนี้อยำกตบหน้ำตนเองนัก
หำกมีโอสถอีกสักเม็ด พวกเขำจะซื้อแน่ ๆ
ผำงหำนซึ่งได้กินโอสถยืดอำยุขัยเม็ดแรกน ำสมบัติลับรูปแบบมีดเล่มหนึ่งออกมำส่งให้เจียงผิงอัน
ส ำหรับเขำ โอสถนี้คุ้มรำคำหนึ่งสมบั
