ติลับอย่ำงสมบูรณ์
เจียงผิงอันย่อมปรีดำยิ่ง
ทรัพยำกรที่คัดลอกจำกสมบัติลับหนึ่งชิ้น แลกสมบัติลับได้หลำยชิ้นเลย
ปวงชนล้วนคิดว่ำพวกตนได้ก ำไร
เจียงผิงอันน ำโอสถยืดอำยุขัยอีกเม็ดออกมำ ตะโกนว่ำ “โอสถยืดอำยุขัยเม็ดสุดท้ำย ผู้ใดจะซื้อ?”
“???”
สีหน้ำปวงชนสุดแสนพิลึกพิลั่น
เมื่อครู่มิใช่เจ้ำพูดหรือว่ำมีอีกเม็ดเดียว?
ไฉนจึงมีอีกเม็ดโผล่มำได้?
เพื่อเพิ่มรำคำ เจ้ำนิกำยหลอกกันเสียได้
“ข้ำซื้อ!”
ชำยชรำผู้หนึ่งซึ่งเมื่อครู่เศร้ำเสียใจ พอได้ยินว่ำยังมีโอสถยืดอำยุขัยอีกเม็ดก็ปรี่ออกมำ ยัดสมบัติลับชิ้นหนึ่งในมือเจียงผิงอัน แล้วฉวยโอสถไปทันที
ผู้อำวุโสคนอื่น ๆ ที่ช้ำไปก้ำวหนึ่งตีอกชกหัวตัวเองในใจ
นั่นคือโอสถยืดอำยุขัยเม็ดสุดท้ำย แต่ข้ำคว้ำไว้ไม่ทัน!
“ข้ำหวังให้ผู้อำวุโสทุกท่ำนรุ่งเรืองบนเส้นทำงเซียน”
เจียงผิงอันเห็นดีเห็นงำม จรจำกไปอย่ำงปรีดำพร้อมสมบัติลับสี่ชิ้นที่เก็บเกี่ยวมำได้
บรรยำกำศหดหู่ของนิกำยเทวมำรหำยสิ้น แทนที่ด้วยควำมชื่นมื่น
หลู่ตันได้ชีวิตใหม่ ผู้อำวุโสหลำนท่ำนอย่ำงผำงหำนก็ได้โอสถยืดอำยุขัย ภำยหน้ำจะมีโอกำสพัฒนำต่อไป
และทั้งหมดนี้ ก็เป็นกำรเปลี่ยนแปลงที่เจ้ำนิกำยคนใหม่ผู้นี้มอบให้
แม้ขอบเขตของตัวเจ้ำนิกำยเองมิได้สูง แต่ผลงำนของเขำต่อนิกำยเทวมำรมิได้น้อย
เจียงผิงอันกลับสู่โถงหลัก โยนสมบัติลับสภำพแส้เข้ำไปในอ่ำงสัมฤทธิผลภำยในตัวเขำ เพื่อใช้ลอกเลียนโอสถเก้ำวงจรจักรวำล
แสงเจ็ดสีวูบไหว แล้วโอ
