สถเก้ำวงจรจักรวำลสองเม็ดก็ปรำกฏตรงหน้ำเขำ
“ไฉนจึงลอกเลียนโอสถเก้ำวงจรจักรวำลได้เพียงสองเม็ดกัน?”
เมื่อเจียงผิงอันเห็นว่ำลอกเลียนโอสถได้เพียงสองเม็ด ก็เอ่ยถำมจิตศำสตรำอย่ำงสงสัย
สมบัติลับกิ่งไม้ที่เขำใช้ไปก่อนหน้ำนี้ ลอกโอสถเก้ำวงจรจักรวำลและโอสถยืดอำยุขัยได้อย่ำงละสำมเม็ด
จิตศำสตรำตอบกลับว่ำ “แม้กิ่งไม้ก่อนหน้ำนี้จะเป็นสมบัติลับเหมือนกัน แต่มันท ำขึ้นจำกศิลำทองรวนวิญญำณ สลักอักขระระดับสูง บรรจุพลังยิ่งใหญ่”
“แต่สมบัติลับชิ้นนี้คุณภำพดำษดื่น และยังเป็นสมบัติลับทั่วไปลอกโอสถเก้ำวงจรจักรวำลสองเม็ดได้ก็เต็มกลืนแล้ว”
“หำกใช้ลอกเลียนโอสถยืดอำยุขัย จะลอกได้สำมเม็ด”
เจียงผิงอันพลันแถลงไข เพิ่งประจักษ์ยำมนี้เองว่ำสมบัติลับที่ประมุขศำลำหลัวซู่ให้เขำล ้ำค่ำถึงเพียงนี้
แอ๊ด~
ประตูห้องถูกผลักเปิด แล้วจิ้งจอกเก้ำหำงจี้เฟยก็เดินนวดนำดบิดเอวเข้ำมำ
สตรีผู้นี้เปลี่ยนอำภรณ์ แถบผ้ำบนกำยแปรเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงยำวสีแดงเป็นผู้เป็นคน ดูจริงจังอยู่เล็กน้อย
จี้เฟยปิดประตูห้อง เดินมำหำเจียงผิงอัน หำงจิ้งจอกปัดผ่ำนอกหนั่นแน่น กล่ำวขึ้นเสียงดัง
“ใต้เท้ำเจ้ำนิกำย ข้ำรู้นะว่ำเจ้ำยังมีโอสถยืดอำยุขัย ขำยให้ข้ำสักหน่อยสิ?”
“ไม่มีแล้ว”
เจียงผิงอันตอบเบำ ๆ
“ไม่มีแล้วจริงหรือ?” จี้เฟยผิดหวังเล็กน้อย
เจียงผิงอันเผยควำมลังเล
เมื่อเห็นเช่นนี้ ดวงตำจิ้งจอกของจี้เฟยก็เรืองประกำย รู้แล้วว่ำอีกฝ่ำยเล่นละคร แล้วแขนขำวเนียนเช
