“อย่างแรกนั้นท่านอาจไปพอขอซื้อต่อได้หากจ่ายราคาสูงมากพอ…แต่อย่างหลัง เกรงว่าจะมีสาสัมพันธ์กับคนระดับสูงในสถานศึกษาหมอกเร้นลับ หาไม่แล้วคงยากจะขอซื้อต่อได้”
เถ้าแก่ร้านโอสถ ก็อธิบายให้ด้วนหลิงเทียนฟังอย่างอดทน
“หากสู้ราคาสูงหน่อย ก็ขอซื้อต่อได้?”
ตัวนหลิงเทียนผงะไปเล็กน้อย
“มิผิด”
เถ้าแก่ร้านพยักหน้า “พวกตระกูลกับขุมกําลังระดับราชาเทพ ล้วนมีร้านโอสถของตัวเอง…บางครั้งเพื่อดึงดูดลูกค้ามันก็จะนําออกมาขาย ไม่ก็จัดประมูลอะไร…และช่วงนี้ของทุกปีโรงประมูลของแต่ละตระกูลก็นับว่าจะคึกคักที่สุด”
“และขึ้นชื่อว่าโรงประมูล หากคิดจะดึงดูดผู้คน ก็ต้องมีของดีมาออกประมูล
หลังได้ยินคําพูดของเถ้าแก่ร้าน ด้วนหลิงเทียนก็พยักหน้า เขาเองก็เข้าใจการกระทําของขุมกําลังระดับราชาเทพเหล่านี้
“แล้วช่วงนี้เล่า มีงานประมูลที่ไหนรึเปล่า?
ด้วนหลิงเทียนถามเจ้าของร้าน
“อีกครึ่งเดือนตระกูลโจวจะจัดงานประมูล…หากท่านลูกค้าสนใจลองแวะไปดูได้”
เถ้าแก่ร้านหัวเราะ
“จะเข้าร่วมงานประมูลที่ว่า มันมีข้อกําหนดอะไรหรือไม่?”
ด้วนหลิงเทียนถามอีกครั้ง
“ไม่มีข้อกําหนดใด เพียงจ่ายหินเทพเพื่อเข้าไปเท่านั้น…ที่นั่งในโถงรวมจ่ายหินเทพ 10 ก้อน สําหรับห้องประมูลชั้นบนแต่ละห้องต้องใช้หินเทพ 1,000 ก่อน”
พอเถ้าแก่ร้านกล่าวถึงจุดนี้ มันก็ส่ายหัวไปมา “กล่าวไป ทุกครั้งที่ตระกูลต่างๆจัดประมูลเอาแค่ค่าเข้างานประมูลของพวกมันก็รวยแล้ว…”
