ขบขัน
“อะไร? อาศัยเทพขั้นต่ำเช่นเจ้าคิดจะลงมือกับข้าเยี่ยงนั้นรึ?”
พอเห็นต้วนหลิงเทียนมองจ้องมาที่มัน ทั้งโคจรเร่งเร้าพลังจนกลิ่นอายพลังเทพขั้นต่ำกำจายออกมา ทำราวกับเตรียมพร้อมลงมือ เฉียนซู่หวน ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ “เจ้าหนุ่ม ถึงแม้เจ้าจักเป็นศิษย์ของนิกายฟ้าจรัสแสงจริงๆ กระทั่งเป็นศิษย์ของใต้เท้าเย่เป่ยหยวนผู้นั้น…แต่อาศัยพลังฝึกปรือเทพขั้นต่ำของเจ้า คิดจะเอาชนะข้าก็มิต่างอันใดกับฝันละเมอของตัวโง่งม!!”
“ข้าคือเทพขั้นสูง!!”
แทบจะพร้อมๆกันกับีท่วาจาสุดท้ายของเฉียนซู่หวนดังจบคำ กลิ่นอายพลังอันรุนแรงก็ระเบิดออกมาจากร่างของมัน จากนั้นพลังเทพของมันก็ค่อยๆหลอมรวมผสานเข้ากับพลังธาตุน้ำ กลับกลายเป็นมวลพลังสีฟ้ารายล้อมไปรอบกายปานมหาสมุทร
อีกทั้งกลิ่นอายของความลึกซึ้งแห่งกฏที่เข้าใจ ก็เริ่มแผ่ซ่านตามมาติดๆ
“เทพขั้นสูง?”
สองตาต้วนหลิงเทียนฉายชัดถึงจิตต่อสู้อันฮึกเหิม เขาล่วงรู้ว่าเฉียนซู่หวนบรรลุถึงขอบเขตเทพขั้นสูงตั้งแต่ตอนที่มันปรากฏกายครั้งแรกแล้ว และขณะที่มีคนบอกมันถึงตัวตนเขา เขาก็ได้ยินคนอื่นกล่าวจนรู้ว่าเฉียนซู่หวนคนนี้เป็นบรรพบุรุษของตระกูลเฉียน หลังบรรลุถึงขอบเขตเทพขั้นสูงเมื่อหมื่นกว่าปีก่อน ก็เดินทางออกจากตระกูลและเมืองหลินซานไป…
อย่างไรก็ตาม ที่เขาคิดลงมือก็เพราะมันเป็นเทพขั้นสูงนี่ล่ะ!
ในเมืองหลินซานแห่งนี้ ต่อให้เป็นเทพขั้นกลางก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย อาศัยความเข้าใจในกฏมิติของ
