แต่ในสายตาของมัน
ต่อให้วันนี้มันต้องตาย ก็ต้องรู้ให้ได้ว่ามันตายเพราะอะไร
เดิมทีตั้งแต่ตอนที่เห็นบิดาเดินออกมา มันก็รู้สึกว่าท่าทีของบิดามีอะไรผิดแปลก บัดนี้พอได้ยินคำพูดของบิดา มันก็ยิ่งตระหนักชัดว่าเรื่องราวผิดท่าแน่แล้ว และมันอยากจะรู้นักว่าที่แท้เป็นเรื่องอะไรกันแน่ ถึงทำให้บิดามันเป็นเช่นนี้
พ่อของมันเป็นอย่างไร มันย่อมรู้ดีกว่าใคร
ต่อให้เป็นผู้นำของสกุลเถี่ยมาเอง พ่อมันก็ไม่มีวันก้มหัวให้อีกฝ่ายแน่!
เช่นนัน้มันเชื่อว่าเบื้องหลังของเรื่องราววันนี้ ต้องมีอะไรซ่อนเร้นอยู่!
“ล่างเอ๋อ…”
จังหวะนี้ต้วนอี้เตาได้แต่กัดฟันดังกรอด มันตระหนักดีว่าจำเป็นต้องเล่าเรื่องราวให้ลูกชายฟังให้กระจ่าง หาไม่แล้วลูกชาของมันไม่มีวันยอมรับเรื่องราวได้แน่ จากนั้นมันก็ไม่รีบพูดอะไร เพียงก้าวไปไม่กี่ก้าวก่อนจะหยุดลงข้างๆต้วนล่าง กล่าวคำข้างหูต้วนล่างไม่กี่คำ
และสีหน้าขึงขังของต้วนล่างก็แปรเปลี่ยนไปครั้งแล้วครั้งเล่าขณะรับฟัง
สุดท้ายหลังต้วนอี้เตากล่าวจบได้สักพัก ต้วนล่างก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ฮ่าๆๆ…ฮ่าๆๆๆ…ที่แท้เป็นเช่นนี้…ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง!!”
“หืม?”
ท่าทางของต้วนล่างทำให้หว่างคิ้วต้วนหลิงเทียนยู่ย่นเป็นปมทันที เขาย่อมสังเกตเห็นได้ไม่ยาก ว่าต้วนล่างสมควรรู้ต้นสายปลายเหตุแล้ว
และสิ่งที่ต้วนล่างพึ่งรับรู้ ก็ไม่พ้นเป็นถ้อยคำที่เถี่ยเหิง เดินไปกระซิบข้างหูต้วนฉิงก่อนหน้าแน่นอน
