จากนั้นตัวนหลิงเทียนก็มองไปยังประตูทางเข้าหมู่บ้านทิศใต้ จึงเห็นขบวนผู้คนในชุดแดงสดแห่เกี่ยวหรูหราเข้ามายังหมู่บ้านสกุลด้วนทิศใต้กันอย่างคึกคัก
“หม?”
อย่างไรก็ตาม ไม่นานนักด้วนหลิงเทียนก็พบว่าคนสกุลต้วนหลายๆคนก่าลังขมวดคิ้วยู่ย่น รวมถึงตัวนฉิงกับต้วนล่างด้วย
“นี่มันอย่างไรกันแน่?”
“นั่นมิใช่ เกี่ยเหิง หัวหน้า 4 ของหมู่บ้านสกุลเกี่ยหรือไร?”
“ไฉนเกี่ยเหิงถึงมาได้เล่า หรือว่ามันมาที่นี่แทนหัวหน้า 2 ของหมู่บ้านสกุลเกี่ย?”
“ไม่สมเหตุสมผลเลย…ต่อให้หัวหน้า 2 ของหมู่บ้านสกุลเกี่ยจะติดธุระสำคัญจริง แต่ก็สมควรส่งตัวแทนของหมู่บ้าน 2 มา มิใช่หัวหน้า 4 ของหมู่บ้านสกุลเกี่ยอย่างเกี่ยเหิงผู้นั้น…สุดท้ายก็คนละหมู่บ้านย่อยกัน ไม่ว่าด้วยเหตุผลอันใดก็ไม่ควรมา..”
พอเสียงกระซิบกระซาบของผู้คนหมู่บ้านสกุลตัวนดังเข้าหูตัวนหลิงเทียน ในที่สุดเขาก็ได้รู้ว่าไฉนแต่ละคนถึงทำหน้านิ่วคิ้วขมวดกันแบบนั้น ปรากฏว่าผู้ที่นำขบวนมาไม่ใช่หัวหน้า 2 ของหมู่บ้านสกุลเกี่ย แถมไม่ใช่แม้แต่คนของหัวหน้า 2 หมู่บ้านสกุลเถียด้วยซ้ำ..
ผู้มากลับเป็น เกี่ยเหิง หัวหน้า 4 ของหมู่บ้านสกุลเกี่ย เรียกว่าเป็นหัวหน้าหมู่บ้านอีกสาขาของสกุลเกี่ยไปเลย
