ลับอีก
หากภายหลังกลับไป ลอกเลียนโอสถนี้กลับไปขายที่ภพแร้นแค้น จะสามารถขายได้ราคามหาศาลแน่นอน
“นอกจากสองสิ่งนี้ สี่ปีให้หลัง เจ้าไปศาลาสาขาหลักได้เลย”
นี่คือเงื่อนไขที่สามที่หลัวซู่รับปากไว้
นางจิบชาพลางเอ่ยเสียงเรียบเรื่อย “ข้ารู้ว่าเจ้าอยากได้วิชาจำแลงเซียน ศิษย์ศาลาเติงเซียนทุกคนล้วนอยากได้มัน”
“แต่อย่าหวังมากเกินไปจะดีกว่านะ พูดตรง ๆ คือในระดับของเจ้าขณะนี้ ยังไร้คุณสมบัติได้มันมา”
วิชาจำแลงเซียนลือนามสุดขั้วทั่วภพบุกเบิก มีผู้จะได้มันเพียงสามตำแหน่งในทุกร้อยปี การแข่งขันกดดันสูงลิ่ว
หลัวซู่ไม่คิดว่าเจียงผิงอันจะมีโอกาสได้มันไป
“ศิษย์เข้าใจแล้ว”
เจียงผิงอันตอบเสียงเรียบ
ไม่ว่าอย่างไร เขาก็อยากได้วิชาจำแลงเซียน
หากเขาได้วิชาจำแลงเซียนมา ความแข็งแกร่งของเขาจะโถมทะยาน
“เอาล่ะ ข้าไม่กวนต่อแล้ว รีบนำโอสถกลับไปฟื้นฟูร่างกายก่อนเถอะ ขอเวลาข้าตั้งฝ่ายธำรงสันติขึ้นในหนึ่งเดือน แล้วเจ้าจะถูกแต่งตั้งเป็นทูตธำรงสันติทันที”
หลัวซู่ให้เจียงผิงอันเป็นทูตธำรงสันติ ทว่าแท้จริงจุดประสงค์ของนางเล็กจ้อย หลัก ๆ ก็คือให้ผลประโยชน์อีกฝ่ายเพื่อดึงมาเข้าฝ่ายตน
สำหรับผู้ฝึกตนระดับต ่า ของขวัญเหล่านี้เป็นบุญคุณสูงล ้า แต่สำหรับหลัวซู่ มันก็แค่น ้าหยดหนึ่งในถัง
“โอ้ จะว่าไป ที่อยู่ปัจจุบันของเจ้าย ่าแย่เกินไป ไม่สมฐานะของเจ้า ต่อจากนี้เจ้าก็อยู่กับเสี่ยวโหรวเถอะ พวกเจ้าเป็นคู่บำเพ็ญกัน จะอาศัยแยกกันได้อย่า
