งไม่กลับหรอก เจ้ารีบฟื้นตัวเถอะ”
กล่าวจบ นางก็หันกายจาก เมื่อเดินคล้อยหลัง ริมฝีปากแดงของนางก็ยกยิ้มเล็กน้อย ไม่รู้ในใจคิดอะไรอยู่
เจียงผิงอันเลิกพูดเพ้อเจ้อ ร่างของเขาเกินทนแล้วนิดหน่อย ต้องรีบรักษาโดยไว
เขากางอาคมอำพรางปราณ
นำโอสถเก้าวงจรจักรวาลออกมา
โอสถเก้าวงจรจักรวาลมีวงแสงลึกลับเก้าวงอยู่บนเม็ดยา ห้อมล้อมด้วยอำนาจกฎเกณฑ์ลึกล ้า กลิ่นหอมโชยออกสัมผัสนาสิกเคลื่อนลึกทะลวงสู่ปอด บรรเทาความเจ็บปวดในกาย
เจียงผิงอันมิได้กินมันเสียทันที แต่ใส่ลงลอกเลียนในอ่างสัมฤทธิผล
ทว่า เขาใช้ผลึกวิญญาณแทบทั้งหมดที่มี ก็ยังลอกเลียนมิได้สักเม็ด
โอสถเก้าวงจรจักรวาลเป็นโอสถอันเลิศล ้าสูงสุดในการรักษาบาดแผลจากกฎเต๋า
ราคาซื้อขายต่อเม็ดสูงถึงสามแสนแต้มผลงาน
หากคิดลอกเลียนมัน ย่อมต้องทุ่มทุนมหาศาลแน่แท้
เจียงผิงอันกัดฟัน แล้วสังเวยสมบัติลับกิ่งไม้ที่หลัวซู่ให้เขามาทันที
ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่ต้องการกิ่งไม้นี้อยู่แล้ว เทียบกับกิ่งมารสะเทือนสรวง ความต่างชั้นหาธรรมดาไม่
ท้ายที่สุด ด้วยทรัพยากรและสมบัติลับของเขา ก็ลอกเลียนโอสถเก้าวงจรจักรวาลและโอสถยืดอายุขัยได้อย่างละสามเม็ด
แล้วเจียงผิงอันจึงกินโอสถเก้าวงจรจักรวาลเยียวยาบาดแผลของตน
ทันทีที่โอสถตกถึงท้อง เจียงผิงอันก็สัมผัสได้ถึงอำนาจยิ่งใหญ่แผ่ออกมาจากส่วนท้อง เคลื่อนไปตามแขนขาและแนวกระดูก ทั้งกายเหมือนได้นอนแช่น ้าอุ่น สุขสบายยิ่งนัก
ฤทธิ์ของโอสถนี้แบ่งออกเ
