ถึงแม้ในมือเขาจะมีอุปกรณ์อมตะระดับจักรพรรดิที่มีจิตวิญญาณสถิตย์มากมาย ที่เขาได้มากจากการเข่นฆ่าผู้คนในสมรภูมิ 9 ยมโลก โดยเฉพาะพวกเทพสงคราม 9 ดาราระดับแนวหน้านั่น แต่เขาก็ไม่คิดจะมอบให้ด้วนล่าง เพราะเขารู้ดีว่าหากมอบของระดับนั้นให้แก่ตัวนล่าง เกรงว่าจะเป็นเรื่องร้ายมากกว่าดี
สุดท้าย คนไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยก ก็เป็นอมตะวลีไม่เสื่อมคลาย…
วันรุ่งขึ้นก็เป็นวันแต่งงานของด้วนล่างแล้ว
ตั้งแต่ตอนเช้าตรู่ด้วนหลิงเทียนก็ได้ยินเสียงเอะอะมีชีวิตชีวาดังขึ้นจากด้านนอก พอเปิดประตูออกมา เขาก็พบว่าทั่วทั้งหมู่บ้านสกุตัวนประดับประดาไปด้วยโคมแดง ยังจุดเทียนประดับประดาแลดูสวยงามนัก และผู้ใหญ่ในหมู่บ้านก็ล้วนไปช่วยด้วนล่างเรื่องงานแต่งกันอย่างคึกคัก
เรียกว่าไม่มีใครสนใจเหล่าเด็กน้อยซุกซนเลย เสมือนวันปล่อยผีของพวกมันก็ไม่ปาน
พิธีวิวาห์นั้นหมู่บ้านสกุลต้วนเป็นฝ่ายจัดการทุกอย่าง ตัวนล่างไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น เพียงรอรับเจ้าสาวอย่างเดียว แน่นอนว่าด้วนหลิงเทียนในฐานะผู้มาใหม่ ก็ไม่มีใครมามอบหมายหน้าที่อะไรให้เขาทั้งสิ้น เพียงรอดสกุลเกี่ยแห่เกี่ยวเจ้าสาวมาและเข้าร่วมดื่มกินในงานอย่างเดียว
“ด้วนล่าง ยินดีกับงานแต่งของท่านด้วย…นี่เป็นของขวัญวันมงคลท่านจากข้า”
