อย่างไรก็ตาม จี้หยิ่งที่ได้ฟังคําพูดยอมลงของอาจารย์ หลังสีหน้าเปลี่ยนไปครู่หนึ่งมันก็กัดฟันออกมาด้วยน้ําเสียงดื้อรั้น ใบหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ําด้วยความอัดอั้น “ท่านอาจารย์! ท่านไม่ต้องลดตัวลงไปขอความเมตตาจากมัน! ต้วนหลิงเทียนนั่น มันไม่คู่ควรให้ท่านต้องก้มหัวให้!”
“เจ้าหุบปากไปเสีย!”
จี้โยวตวาดคําออกมาเสียงเย็น จนทําให้จี้หยิ่งถึงกับตกใจจนพูดไม่ออก แม้ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าจะเป็นแค่ร่างมายาจากรอยประทับจิตเทพ แต่ความน่าเกรงขามของผู้เป็นอาจารย์และบิดาบุญธรรมนั้นได้ฝังลึกลงไปในใจของมันนานแล้ว มันย่อมไม่กล้าขัดคําพูดของอีกฝ่าย
ในขณะที่ทุกคนกําลังคิดว่าต้วนหลิงเทียนจะไว้หน้า จี้โยว จักรพรรดิสวรรค์สวรรค์งี้ฟานเทียนต้วนหลิงเทียนก็เอ่ยออกมาสั้นๆเสียงเรียบ “หวงเอ้อ ฆ่ามัน”
พอเสียงกล่าวของเขาดังจบคํา หวงเอ้อก็ลงมือทันที
สีหน้าของโยวเองก็เปลี่ยนไป เปี่ยมล้นไปด้วยโทสะแค้นถึงขีดสุด โพล่งตะโกนออกมาด้วยน้ําเสียงเล็ดรอดไรฟัน “ต้วนหลิงเทียน! เจ้าจักต้องเสียใจ! ข้าจักทําให้เจ้าต้องสํานึกเสียใจ!!”
ซู่มมม!!
ลําแสงกระบี่ทําลายล้างหลากสีสัน พุ่งทะลวงแหวกฟ้าไปฉับไว ทําลายเงาร่างอี้โยวจากรอย ประทับจิตเทพ จากนั้นก็พรากชีวิตจี้หยิ่งไปในพริบตา
