็อยากรู้ว่าเฉียนฮวั่นโหรวสร้างขอบเขตการฝึกฝนของตนได้เช่นไร และเหตุใดเจียงผิงอันจึงเรียกภาพฉายของจินตี๋มาช่วยสู้ได้
“เจ้าพยายามบังคับข้าอยู่หรือ?”
สีหน้าของหลัวซู่เย็นเยียบสุดขีด ปราณชวนสะพรึงสะท้านทั่วฟ้าดินระเบิดออกจากกาย
ขณะนี้ ปวงชนรู้สึกกดดันเกินบรรยาย ประหนึ่งเพียงคำนึง นางจะตัดสินความเป็นความตายของปวงชนได้
ฮั่วไห่โจวก้าวถอยไปสองสามก้าว “ใต้เท้าประมุขศาลา ข้าทำเพื่อศาลาเติงเซียนอยู่นะ เจ้าจะลงมือกับข้าหรือ!”
เขากระจายปราณไปทั่วศาลาเติงเซียน ให้ปวงชนได้ยินถ้วนทั่วอีกครั้ง
ฮั่วไห่โจวมิเพียงไม่กลัวหลัวซู่ลงมือ ยังหวังให้นางลงมือด้วยซ ้า
ขอเพียงหลัวซู่กล้าลงมือกับผู้อาวุโสเช่นเขา หลัวซู่ก็ต้องลงจากตำแหน่งอย่างแน่นอน
ขณะที่ทั้งสองฝ่ายนิ่งงัน หนึ่งเสียงพลันดังขึ้นจากสมรภูมิ
“จะสืบวิญญาณข้าก็ได้”
ได้ยินเช่นนี้ ทุกสายตาก็มองมายังเจียงผิงอัน
เขากระทั่งเป็นฝ่ายยอมให้สืบวิญญาณก่อน
บางทีเขาอาจมิใช่สายลับจริง ๆ ก็ได้
เฉียนฮวั่นโหรวกลั้นหายใจอย่างกระวนกระวาย หากเจียงผิงอันถูกสืบวิญญาณ ความลับทั้งหมดของเขาจะเป็นที่ล่วงรู้
รวมถึงความลับของภพแร้นแค้นด้วย
ดวงตาของฮั่วไห่โจวฉายประกายเช่นผู้ชนะ เขาย่อมรู้ว่าเจียงผิงอันมิใช่สายลับ
เขาแค่อยากอ่านความทรงจำของเจียงผิงอัน ขโมยวรยุทธ์มาแล้วฉวยโอกาสทำลายห้วงจิตสำนึก ให้อีกฝ่ายสติแตกปัญญาอ่อนไปเสีย
เจียงผิงอันกล่าวต่อ “หากคิดสืบวิญญาณข้า ก็ขอวอนใต้เท้าปร
