ะมุขศาลาให้สืบวิญญาณเจ้าเฒ่านี่ด้วย”
“จากการสังเกตของศิษย์ระหว่างชั่วกาลที่มายังศาลาเติงเซียนพบว่าฝ่ายรักษาระเบียบเหิมเกริมลุแก่อำนาจ กดขี่รังแกศิษย์ทั้งหลายทำให้ศาลาเติงเซียนเต็มไปด้วยศึกภายใน เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งที่มีเพียงสายลับเท่านั้นที่ทำ”
“เขากระทั่งให้ผู้ใต้บัญชาของเขามาลอบสังหารศิษย์ ศิษย์จึงสงสัยว่าเจ้าเฒ่าผู้นี้เป็นไส้ศึก!”
“สามหาว!”
ฮั่วไห่โจวตวาดก้อง “เจ้ามันตัวอะไร กล้ามาใส่ความผู้อาวุโสผู้นี้!”
เสียงของเขาเลื่อนลั่นเช่นอัสนี ระเบิดเปรี้ยงก้องนภา
เจียงผิงอันไร้ความกลัว กล่าวขึ้นด้วยสีหน้าราบเรียบ “ผู้อาวุโสทำเพื่อศาลาเติงเซียน ข้าก็ทำเพื่อศาลาเติงเซียนเช่นกัน”
“ศาลาสาขาแคว้นชางหลานของเรานับวันยิ่งอ่อนแอ ข้าสงสัยว่าจะเป็นฝีมือไส้ศึก ไฉนเจ้าต้องร้อนตัว? เจ้าเป็นคนทรยศขวัญอ่อนหรือ?”
ได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหลัวซู่ก็เรืองประกาย เด็กนี่เจ้าเล่ห์นัก
นางเข้าใจแล้วว่าเจียงผิงอันทำอะไรอยู่ และกล่าวกับฮั่วไห่โจวทันทีว่า
“ผู้อาวุโสฮั่ว ด้วยพลังวิญญาณของเจ้า เจ้าจะไม่ถูกทำร้ายโดยวิชาสืบวิญญาณแน่ เพื่อปลดความแคลงใจของศิษย์สำนัก โปรดรับการสืบวิญญาณด้วย”
“เราล้วนเกลียดชังเคหาสน์เทพจันทรา และศาลาเติงเซียนจะไม่ปล่อยคนชั่วลอยนวล ทว่าก็จะไม่ทำร้ายคนดีเช่นกัน”
ไร้ผู้ใดอยากให้ความทรงจำของตนถูกเห็น โดยเฉพาะยอดฝีมือสูงสุดเช่นนี้ กว่าจะไต่เต้าสู่ตำแหน่งนี้ได้ พวกเขาทำเรื่องสกปรกไปเท่าไหร่ มีเพ
