ทำให้พวกมันตระหนักได้ชัดเจน ว่าพวกมันจะอยู่รอดจนเห็นวันพรุ่งหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับพลังสามารถของหลัวอี้หมิงและเหล่ายอดฝีมือของพันธมิตรอุดรลี่ลับเบื้องหน้า หากผู้นำละทิ้งพวกมันเกรงว่าไม่ทันได้ก้าวพ้นเขตค่ายพันธมิตรอุดรลี้ลับ ก็ต้องถูก 2 พันธมิตรฆ่าแน่นอน!
“บิ๊กๆๆๆ…ช่างดุดันเสียจริง”
ผู้นำพันธมิตรขุนเขา หยวน อดไม่ได้ที่จะมองหลัวอี้หมิงพลางกล่าวหยอกล้อ “หลัวอี้หมิงอันที่จริงที่พวกมันพูดมาก็ถูก ภัยพิบัติของพันธมิตรอุดรอี้ลับของพวกเจ้าวันนี้ ล้วนมีบ่อเกิดมาจากผู้คุมกฏอาวุโสลึกลับคนนั้นของพวกเจ้าทั้งสิ้น
“แต่ในเวลาแบบนี้ เจ้ายังคิดจะปกป้องผู้คุมกฏอาวุโสของพันธมิตรอุดรลี้ลับนั่นอีกรึ?”
กล่าวถึงประโยคท้าย สีหน้าหยวนก็ฉายชัดถึงความล้อเลียนสนุกสนาน
“แต่จะว่าไปไหนผู้คุมกฏอาวุโสคนเก่งของพวกเจ้าเล่า? ปานนี้แล้วยังไม่โผล่หัวออกมาอีกหรือ? คงมิได้หวาดกลัวจนนี่รดที่นอนแล้วกระมัง?”
ยิ่งมารอยยิ้มแดกดันของหยวนผู้ยิ่งฉีกกว้าง
ด้านคนของพันธมิตรขุนเขา รวมถึงคนของพันธมิตรเมฆยามสารทด้านหลัง ก็อดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะกันออกมาอย่างตลกขบขันหลังได้ยินคำพูดของหยวน “ฮ่าๆๆ คงมิใช่เขินจนไม่กล้าออกมาแสดงตัวกระมัง?”
“หรือที่แท้หวาดกลัวจนไม่กล้าออกมากันแน่เล่า?”
“ฮ่าๆๆ…ข้าว่าคงเขินมากกว่า คนเยอะแยะถึงขนาดนี้!”
ไม่ว่าจะคนของพันธมิตรเมฆยามสารทหรือพันธมิตรขุนเขา ต่างหัวเราะหน้าระรื่นแลดูได้ใจกันใหญ่
