ต่อให้เป็นเม็ดทรายเล็กๆในหู ก็ไม่อาจทนได้
ดังนั้นจึงมา
สุดท้ายก็จบลงด้วยความตายเช่นนี้
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าการกระทําของเจ้า ได้ล่วงเกินใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ของข้า! ยังล่วงเกินทั้งพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้ฟานเทียน!!”
ขณะกล่าวน้ําเสียงชายชราก็เย็นชานัก ดวงตายังเปี่ยมล้นไปด้วยจิตสังหาร
“อะไร? สายตานั่น…อยากฆ่าข้าล้างแค้นให้หวู่หลง?”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองชายชราด้วยสายตาไม่แยแส เอ่ยถามเสียงเรียบ
กับหวู่หลงคนนี้ ตอนแรกเขาก็รู้สึกประทับใจกับความตรงไปตรงมาของมันอยู่บ้าง และคิดว่าอีกฝ่ายไม่เห็นจะเลวร้ายเหมือนที่ผู้นําพันธมิตรสวรรค์เล่าให้ฟัง แต่ไหนเลยจะรู้อีกฝ่ายกลับลงมือต่ําช้าเยี่ยงหมาลอบกัดออกมา เรื่องนี้กล่าวไปเขายังใจสั่นไม่หาย
ต้องทราบด้วยว่า หากเป็นเขาก่อนหน้านี้ ต่อให้จะป้องกันการลอบสังหารได้แต่ก็คงไม่ได้ปลอดภัยไร้เรื่องราวแน่!
เพราะสุดท้ายการลอบสังหารของหวู่หลงก็ปุบปับเกินไป แถมยังอยู่ในระยะใกล้นัก สิ่งนี้ทําให้เขามีเวลาไม่พอในการต้านทานรับมือมันได้โดยสมบูรณ์แน่นอน เต็มที่ก็คงทําได้แค่เร่งเราพลังเซียนอมตะผสานพลังธาตุมิติขึ้นมาต้านทานอย่างฉุกละหุก!
“โชคดีที่ข้าเข้าใจกฏเวลา
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกว่าตัวเองโชคดีเป็นอย่างมากที่ได้เข้าใจกฎเวลาในมรดกสถานของผู้แข็งแกร่งที่สุดในนรกอสุราที่อาจารย์เขาพบเจอ ไม่งั้นเกรงว่าเขาอาจจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปแล้ว