“อย่างไรก็ตามแม้จะระวังไว้แต่แรก แต่ถือว่าข้ายังประมาทเกินไป”
แน่นอนว่าต้วนหลิงเทียนรู้ตัวว่าครั้งนี้เขาประมาทเกินไป ไม่ควรแค่ระวังตัว แต่สมควรประคองสภาวะพลังไว้จนมั่นใจว่าเรื่องราวจบลงแล้วจริงๆ!
แต่ด้วยบทเรียนที่ได้รับมาครั้งนี้รวมถึงประสบการณ์หลายร้อยปีที่ผ่าน วันหน้าเขาจะไม่มีวันประมาทและเสี่ยงในลักษณะนี้อีก
ไม่งั้นหากเกิดกรณีเช่นนี้อีก ก็คงต้องเสี่ยงตายอีกครั้ง
ด้วยเหตุนี้เขามีความคิดเดียวเท่านั้นสําหรับหวู่หลง
ฆ่า!
ไม่มีพื้นที่ให้ต่อรอง!
ต่อให้จักรพรรดิสวรรค์จี้ฟานเทียนจะทําอะไร ให้เสนอเงื่อนไขดีแค่ไหน เขาก็ไม่มีวันหวั่นไหว!
พอชายชราได้ยินคําพูดของต้วนหลิงเทียน สีหน้ามันก็มีดลงทันที
มัน? ล้างแค้นให้หวู่หลง?
เห็นมันเบื่อชีวิตแล้วหรือไร?
พลังฝีมือของหวู่หลงก้าวข้ามมันไปนานแล้ว และกระทั่งหวู่หลงยังตายคามือต้วนหลิงเทียน แล้วมันจะเอาปัญญาที่ไหนไปสู้กับต้วนหลิงเทียน
“ต้วนหลิงเทียน เจ้ารักษาตัวให้ดี!”
หลังจากชายชรามองต้วนหลิงเทียนตาขวางกล่าวคําเสียงเย็นมันก็เตรียมตัวจากไปทันที และมันหมายมั่นตั้งใจไว้แล้วว่าวันหน้าหากมีโอกาสมันจะล้างแค้นให้กับหวี่หลงให้ได้! ถึงมันจะไม่ใช่คู่มือต้วนหลิงเทียน แต่ญาติสนิทมิตรสหายต้วนหลิงเทียนเล่า?
