ท่าทีไม่แยแสขอต้วนหลิงเทียน ย่อมกระตุ้นโทสะอารมณ์ของหวู่หลงไม่น้อย มันพ่นลมสบถขึ้นจมูกเสียงเย็นคำหนึ่ง จากนั้นสองตาก็ฉายประกายเยียบเย็น สองแขนยกชูขึ้นฟ้า และทันใดนั้นเอง ทั่วร่างมันก็ปรากฏเส้นสายอัสนีปะทุออกมาอย่างน่ากลัว! แสงพลังสีม่วงสาดส่องออกมาเจิดจ้า จนสายตาของทุกคนพร่าเลือนไปชั่วขณะ!!
ขณะเดียวกัน เมฆฝนมืดทะมึนมืดบนฟ้าก็เริ่มวิปริตแปรปรวนอีกครั้ง จากนั้นก็อุบัติอัสนีสีม่วงเส้นเขื่องนับร้อยพันเส้นสายฟาดผ่าลงมาอย่างเกรี้ยวกราด เพียงแค่มันไม่ได้ฟาดถล่มเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนสืบไป แต่ฟาดลงมายังร่างหวู่หลงแทน!
ต้วนหลิงเทียนก็อดแปลกใจกับฉากดังกล่าวไม่ได้
หวู่หลงคิดจะทำอะไรของมัน?
“เจ้าหวู่หลงมันคิดจะทำอะไรของมันกันแน่ ไฉนถึงโจมตีตัวเองเสียเล่า?”
“มันทำอันใดอยู่กัน? หรือมันชมชอบความเจ็บปวด ต้องกระตุ้นตัวเองก่อนถึงจะเอาจริง?”
…
การกระทำของหวู่หลงไม่เพียงต้วนหลิงเทียนจะไม่เข้าใจ กระทั่งคนของพันธมิตรสวรรค์ไม่เว้นซ่างกวนอวิ๋นเฟิงเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน บ้างยังอดคิดสัปดนไม่ได้
อย่างไรก็ตามเมื่อมวลหมู่อัสนีฟาดผ่าลงมาเจียนถึงร่างหวู่หลง ทุกคนก็ตระหนักได้…
ปรากฏว่าหวู่หลงไม่ได้นิยมความเจ็บปวด…
