ทุกคนเห็นชัดถนัดตา ว่าสายฟ้านับร้อยพันสายที่ฟาดผ่าลงมานั้น พออยู่ห่างจากศีรษะของหวู่หลงไม่เท่าไหร่ อยู่ๆก็อุบัติวังวนสายฟ้าหนึ่งผุดขึ้นเหนือศีรษะหวู่หลงอย่างลึกลับ และวังวนสายฟ้าดังกล่าวก็ราวกับปากของอสูรกายร้ายกระหายสายฟ้า กลืนกินห่าอัสนีทั้งหมดอย่างตะกละตะกลาม!
เปรี๊ยงงง!!
ครืนนน!! ซู่มมม!!
…
แต่ละเส้นสายอัสนีที่ถูกวังวนสายฟ้าประหลาดเหนือศีรษะหวู่หลงดูดกลืนไป ยังผลให้พลังสายฟ้าที่ปะทุออกจากร่างของหวู่หลงยิ่งมายิ่งทรงพลังอำนาจมากขึ้น!
ต้องทราบด้วยว่าสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงมาจากแพเมฆทะมึนนั่น มันไม่ใช่พลังของหวู่หลงทั้งหมด แต่เป็นพลังแห่งธรรมชาติที่ถูกพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดผสานพลังธาตุอัสนีและความลึกซึ้งประการอื่นๆของกฏสายฟ้าเป็นตัวกระตุ้น กล่าวได้ว่าห่าอัสนีที่ฟาดผ่าลงมาไม่ใช่พลังของมันเสียทีเดียว!
อย่างไรก็ตาม หลังถูกวังวนสายฟ้าประหลาดนั่นกลืนกิน พวกมันกลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังหวู่หลงอย่างอัศจรรย์!
‘นี่มัน…พื้นฐานของวิถีกลืนกินงั้นเหรอ?’
พอเห็นความเคลื่อนไหวของหวู่หลงเบื้องหน้า ต้วนหลิงเทียนก็มองเห็นอะไรบางอย่าง และนั่นทำให้เขาอดแปลกใจไม่ได้ ด้วยไม่คิดเลยว่าศิษย์ที่แท้จริงลำดับ 2 ของจักรพรรดิสวรรค์จี้ฟ่านเทียนจะเห็นประตูของวิถีกลืนกินแล้ว เพียงแค่ยังไม่ได้เปิดเข้าไปเท่านั้น…
