็ล้มลงโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า
โจวอี้เจียส่งเสียงตกใจ ก่อนทรุดตัวนั่งอยู่บนพื้นเหมือนนกกระทาที่อ่อนแอ
“เงียบ” เฝ่ยไป๋ลู่เดาะลิ้น เธอไม่ต้องการให้พนักงานแห่กันมาที่นี่
โจวอี้เจียเงยหน้าขึ้นอย่างหวาดกลัว เขามองดวงตาแดงก่ำ สีหน้าดูน่าสงสารมาก
จากนั้นเฝ่ยไป๋ลู่จึงเห็นใบหน้าของดาราตัวน้อยได้ชัดเจน
เขามีศักยภาพในการเป็นคนดัง และใบหน้าของเขาก็สวยงามมาก
ดวงตาหงส์สีแดงเรียวคู่หนึ่ง ปลายหางตาขึ้นสีแดงเรื่อ ช่วยเพิ่มเสน่ห์อันน่าหลงใหล
อย่างไรก็ตาม เขาดูไร้เดียงสาอย่างยิ่งและมีนิสัยขี้อายเหมือนกระต่าย เสน่ห์ที่ขัดแย้งกันนี้สามารถทำให้ผู้คนเกิดความรู้สึกเอ็นดูระคนคลั่งรักได้ง่าย
ไม่น่าแปลกใจเลยที่นายหวังจะใจร้อนขนาดนี้
“เขาเป็นโปรดิวเซอร์ที่มีชื่อเสียงในวงการบันเทิง ผมจึงไม่กล้าต่อต้านเขา ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ผมเกรงว่า…” โจวอี้เจียกะพริบตา น้ำตาไหลอาบหน้า ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงติดขอร้อง “คุณช่วยผม คุณคือผู้มีพระคุณของผม ดังนั้นผมจะตอบแทนคุณอย่างดีเมื่อหาเงินได้ ผมขอข้อมูลการติดต่อของคุณได้ไหมครับ?”
ผู้ชายคนนี้ไม่เพียงมีรูปลักษณ์ที่ระบุเพศชายหญิงไม่ได้ ทว่ายังดูอ่อนหวานดุจสาวแรกแย้มมากเสียด้วย
คนตรงหน้าร้องไห้และทำท่าทางเหมือนกับว่าตนจะไม่จากไป หากยังไม่ได้ช่องทางติดต่อของเฝ่ยไป๋ลู่ หญิงสาวจึงไม่มีทางเลือกจริง ๆ
พอโจวอี้เจียที่ได้รับข้อมูลการติดต่อตามที่ต้องการ เขาก็หลั่งน้ำตาพร้อมเผยรอยยิ้มที่สวยงา
