บทที่ 47 คุณชายสามเวินคงไม่ได้กำลังตกหลุมรักนักต้มตุ๋นสาวนั่นหรอกใช่ไหม
“มีคนพยายามส่งวัตถุฝังศพมาให้ครอบครัวของคุณ และใช้อาวุธชั่วร้ายเพื่อเปลี่ยนฮวงจุ้ยของครอบครัวคุณ โดยที่คุณไม่รู้อะไรเลย” เฝ่ยไป๋ลู่กล่าว
หลิ่วอิ๋งตกใจมาก ริมฝีปากของเขาสั่นเล็กน้อยพลางพูดว่า “แต่พี่สะใภ้ของฉันเป็นคนซื้อของพวกนี้มา…”
พ่อหลิ่วพูดด้วยสีหน้าซื่อตรงว่า “ความหมายของคุณก็คือ ลูกสะใภ้ใหญ่ของฉันเป็นคนที่ทำร้ายครอบครัวเรา เธอทำให้ลูกชายของฉันกลายเป็นเจ้าชายนิทรา แต่ว่า…เธอทำแบบนั้นแล้วจะได้อะไร?”
เราทุกคนต่างก็เป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่มีเหตุผลให้เธอทำเช่นนั้น
“พ่อ ช่วยเรียกพี่สะใภ้กลับมาเถอะ” หลิ่วอิ๋งเชื่อในคำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่
ไม่ว่ายังไง พวกเขาก็ต้องถามอีกฝ่ายให้ชัดเจน
ไม่นานนัก ฟางหรูก็เปิดประตูบ้านเข้ามาอย่างเร่งรีบ เธอยังคงสวมชุดสูทอยู่ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งกลับจากบริษัท “คุณพ่อ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?”
พ่อหลิ่วพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ทำไมเธอถึงมอบวัตถุฝังศพให้หลิ่วอิ๋ง?”
ม่านตาของฟางหรูพลันหดตัวลง
แต่เมื่อกะพริบตาอีกครั้ง สีหน้าของเธอกลับเต็มไปด้วยความคับข้องใจและสับสน
“คุณพ่อ มีคนบอกอะไรคุณพ่อหรือเปล่า ถึงได้สร้างความร้าวฉานระหว่างเราแบบนี้ อีกทั้งฉันก็ปฏิบัติต่อเสี่ยวอิ๋งเหมือนน้องชายของตัวเองมาตลอด แล้วฉันจะทำกับเขาแบบนั้นได้ยังไง?!”
หลิ่วอิ๋งมีสีหน้าเศร้าระคนโกรธ “พี่สะใภ้ หยุดโกหกได้แล้ว!”
ตอนนี
