้เขากำลังถือ ‘คัมภีร์ฝังศพ’ ที่พบในห้องของพี่ชายคนโต และลายมือบนนั้นก็เป็นของฟางหรู
นอกจากนี้ก็ยังมีตุ๊กตาดินเผาที่ร้าวและเครื่องรางที่ไม่อาจเข้าใจได้มากมายในห้อง
ความคับข้องใจบนใบหน้าของฟางหรูหายไปอย่างสมบูรณ์ สีหน้าของเธอพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชา “ดูเหมือนว่าคงไม่จำเป็นต้องซ่อนอีกแล้วสินะ”
เธอมองไปทางหลิ่วอิ๋งและพูดด้วยน้ำเสียงเสียใจว่า “ฉันกำลังเฝ้ารอจะได้ดูฉากการเสียชีวิตอย่างรุนแรงของแกในอีกห้าวันแท้ ๆ ไม่คิดเลยว่าแกจะพบของพวกนี้ในวินาทีสุดท้าย ดูเหมือนฉันคงต้องผิดหวังซะแล้ว”
พ่อหลิ่วยืนกันหลิ่วอิ๋งไว้ข้างหลัง พลันตะโกนด้วยความโกรธ “ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ ครอบครัวหลิ่วของเราทำอะไรผิดกับเธอหรือยังไง?”
“คุณเอาแต่บอกว่าคุณปฏิบัติต่อฉันในฐานะสมาชิกในครอบครัว แต่คุณกลับไม่ยอมให้น้องชายฉันเข้าทำงานในบริษัทหลิ่วกรุ๊ป แบบนี้ไม่เท่ากับระแวงครอบครัวฉันหรือยังไง?” ฟางหรูทัดผมทั้งสองข้างไว้หลังหู ก่อนจะยิ้มออกมา “ดังนั้นฉันก็เลยจะทำให้หลิ่วกรุ๊ปเปลี่ยนมือยังไงละ!”
คุณพ่อหลิ่วไม่อยากจะเชื่อ “น้องชายของเธอไม่เพียงต้องการเข้าร่วมหลิ่วกรุ๊ปเท่านั้น แต่ยังต้องการเป็นรองประธาน ทั้งยังมีพ่อแม่และครอบครัวลุงของเธออีก ทั้งที่บริษัทนี้คือสิ่งที่ตระกูลหลิ่วสามรุ่นของฉันทำงานหนักกว่าจะได้มา แล้วทำไมฉันถึงต้องยอมให้ตระกูลของเธอมาฉวยลูกท้อ*[1]ไปด้วยเล่า!!”
ฟางหรูโมโหยิ่งกว่า “เพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกันไง ทำไ