อดนิยมในช่วงนี้เลย]
โจวอี้เจียกดไลก์ความคิดเห็นนี้และตอบกลับความคิดเห็นบางส่วนจากแฟน ๆ
เขาอ่านความคิดเห็นเหล่านั้นอย่างไม่ยี่หระ แล้วถอนหายใจออกมา ถ้าดังเมื่อไหร่ละก็ เราคงมีคอมเมนต์เป็นล้าน
“คุณทำงานตามที่ฉันบอกเสร็จแล้วเหรอ” ข้อความจากผู้จัดการเด้งขึ้นมา
โจวอี้เจียลดสายตาลงและลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า “อื้ม”
ผู้จัดการว่า “ฉันรู้ว่าคุณทำได้ บริษัทจะให้สิ่งที่คุณต้องการแก่คุณ”
……
หลังเดินออกจากร้านอาหาร งูตัวน้อยที่พันข้อมืออยู่ก็เชิดคอขึ้น ก่อนจะแยกเขี้ยวยิงฟันไปทางร้านอาหารเมื่อครู่
ม่านตาแนวตั้งคู่นั้นเย็นชาและเคร่งขรึม
เฝ่ยไป๋ลู่จับมันยัดใส่ในกระเป๋า ด้วยกลัวว่าจะทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาหวาดกลัว
เธอเม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า “อย่าห่วงเลย ฉันไม่ได้ตาบอด”
งูตัวน้อยซึ่งมีท่าทีดุร้ายหดตัวกลับไปนอนอยู่ในกระเป๋าอย่างเชื่อฟัง
เฝ่ยไป๋ลู่เดินมาที่ร้านฮวงจุ้ยบนถนนสายเก่าเพื่อซื้ออุปกรณ์สำหรับวาดยันต์ใหม่
“ห่อของพวกนี้ให้ฉันด้วย”
เธอชี้ไปที่กระดาษสีเหลืองบนชั้นวางทีละแผ่น
“ได้เลย” แกะอ้วนตัวใหญ่กระเป๋าหนักตัวนี้ ทำให้เจ้าของร้านฉีกยิ้มกว้างจนตาเหลือเพียงขีด จากนั้นเขาก็ถือโอกาสขายสินค้าอื่น “คุญอยากดูสินค้าอื่นไหม ที่นี่ยังมีเหรียญห้าจักรพรรดิ*[1]ซึ่งเป็นสมบัติของแท้ที่สืบทอดกันมาสามชั่วอายุคนด้วย ถ้าคุณซื้อเพิ่มจะได้รับส่วนลดด้วยนะ”
เฝ่ยไป๋ลู่เหลือบมองเหรียญห้าจักรพรรดิทั้งเก่าและใหม่บ
