วิญญาณของพระอาจารย์หมี่เยี่ยนที่พุ่งเข้าร่างกายต้วนหลิงเทียนไป ก็ไม่รอช้า มันปรี่ตรงไปยังดวงจิตของต้วนหลิงเทียนทันที!
“ต้วนหลิงเทียนอย่าได้คิดขัดขืนเสียให้เหนื่อยเปล่า!”
ในห้วงสติของต้วนหลิงเทียน พลันปรากฏร่างวิญญาณที่มีแต่ใบหน้าของหมี่เยี่ยนให้เห็น แถมใบหน้าของมันตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยรอยยิ้มเย้ยเยาะอีกด้วย จากนั้นใบหน้าหมี่เยี่ยน อันเป็นจิตวิญญาณทั้งหมดของมัน ก็พุ่งจี้เข้าใส่ดวงจิตต้วนหลิงเทียนทันที มันยังอาศัยการพุ่งดิ่งเข้าไปตรงๆไม่ได้ใช้ทักษะวิญญาณแผ้วทางแต่อย่างใด เพราะมันรู้สึกว่าไร้จำเป็น
อาศัยแค่พลังวิญญาณของเซียนอมตะตัวกระจ้อยคนหนึ่ง ถึงจะเป็นจักรพรรดิอมตะ 10 ทิศ แต่แค่เสี้ยววิญญาณเทพของมันก็บดขยี้ทำลายได้ง่ายๆแล้ว!
“ข้าก็รอเจ้ามานานแล้ว”
อย่างไรก็ตามแม้เผชิญหน้ากับวิญญาณอันทรงพลังของหมี่เยี่ยนที่พุ่งจี้เข้าใส่ดวงจิต ร่างวิญญาณในห้วงสำนึกของต้วนหลิงเทียนที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าดวงจิตก็กล่าวตอบคำด้วยน้ำเสียงเฉยเมยไร้แยแส
“อย่าได้เสแสร้งทำเป็นลึกลับอันใด! หลังจากนี้ไม่ถึงอึดใจ วิญญาณทั้งหมดในดวงจิตเจ้าก็จะถูกข้าทำลายจนสลายหายไปหมดสิ้น!!”
ใบหน้าพระอาจารย์หมี่เยี่ยนยังกล่าวเย้ยเยาะออกมาด้วยความดูแคลน
และในขณะที่พลังวิญญาณอันมหาศาลของหมี่เยี่ยนเข้าใกล้ร่างวิญญาณต้วนหลิงเทียน เจียนฝ่าเข้าไปในดวงจิตต้วนหลิงเทียนได้เต็มทีนั้นเอง…
“งั้นเหรอ?”
