พระอาจารย์หมี่เยี่ยนพยักหน้ารับ ตอนนี้ใบหน้ามันฉายชัดถึงความตื่นเต้นยินดีนัก “พี่ใหญ่ ครั้งนี้ข้าต้องขอขอบคุณท่านอย่างยิ่ง!”
“วันหน้าหากมีโอกาส ข้าต้องตอบแทนท่านแน่!”
พระอาจารย์หมี่เยี่ยนตอนนี้ เรียกว่าดีใจปานลิงโลดแล้วจริงๆ
“ระหว่างเจ้ากับข้ายังต้องกล่าวคำขอบคุณอันใด”
หมี่ซวนส่ายหน้าไปมา “อย่างไรก็ตามน้องเยี่ยน หลังจากเจ้าชิงร่างมันแล้ว ก็ไปหาที่ซ่อนสักพักเถอะ…ข้าเกรงว่าฟงชิงหยางนั่นจะไปยังเผ่าภูตเราเพื่อเปิดเผยเรื่องนี้ก่อนที่ข้าจะพบตัวมัน”
“ท้ายที่สุดแล้ว กฏของเผ่าภูตเราที่ห้ามไม่ให้ใครยึดครองร่างผู้อื่นก็ไม่ได้รู้กันแค่ในเผ่าเท่านั้น…แม้แต่คนนอกก็ล่วงรู้เรื่องนี้กันไม่น้อย”
หมี่ซวนเผยความกังวลออกมา
“พี่ใหญ่ เรื่องนี้ขอท่านอย่าได้เป็นห่วง”
พระอาจารย์หมี่เยี่ยนกล่าวออกมาอย่างไม่ยึดถือเป็นจริงจัง “ข้าได้หารือกับจ้าววิหารหวู่แล้ว หลังจากข้าชิงร่างต้วนหลิงเทียนได้สำเร็จ ข้าจะแบ่งปัน 2 ใน 4 วิถีสวรรค์และโลกของมันให้แก่วิหารเฟิงฮ่าว จากนั้นวิหารเฟิงฮ่าวจะเป็นผู้รับรองความปลอดภัยให้ข้าเอง”
“เมื่อข้าอาศัยอยู่ในวิหารเฟิงฮ่าว อาศัยพลังสะกดของวิหารเฟิงฮ่าว ต่อให้เป็นผู้อาวุโสสูงสุดในเผ่า ข้าเชื่อว่าก็ไม่กล้าก่อการวู่วามอะไรแน่”
เห็นได้ชัดว่าพระอาจารย์หมี่เยี่ยนมั่นใจใน ‘ผู้สนับสนุน’ ที่มันหามาอย่างมาก
