ในห้วงเวลาพริบตาที่พลังอาคมปิดผนึกพื้นที่โดยรอบ ต้วนหลิงเทียนก็ไตร่ตรองเรื่องราวทั้งหมดได้กระจ่าง
อย่างไรก็ตามแม้จะครุ่นคิดเรื่องราวมากมายในหัว แต่สองมือเขาก็ไม่ได้หยุดชะงักแม้แต่นิดเดียว ปะทุพลังทั้งหมดเพื่อจู่โจมเข้าใส่ข่ายอาคมโดยรอบทันที อย่างไรก็ตามเขาพบว่าแม้พลังของเขาจะทำให้ข่ายอาคมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่อาจฝ่าทำลายออกไปได้ และข่ายอาคมยังคงความแข็งแกร่งไม่แปรเปลี่ยน
“ไร้ประโยชน์”
ทันใดนั้นร่างหวู่หงชิงพลันวูบมาปรากฏตัวไม่ห่างจากต้วนหลิงเทียน มองกล่าวว่า “ค่ายกลของวิหารเฟิงฮ่าวเรา ทรงพลังมากพอหยุดยั้งตัวตนใต้ขอบเขตเทพได้ทั้งมวล…หากพลังของเจ้าไม่บรรลุถึงขอบเขตเทพ ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลุดพ้นออกจากข่ายอาคมผนึกของพวกเรา”
“ฮ่าๆๆ!”
หลังหวู่หงชิงปรากฏตัวไม่ทันไร พระอาจารย์หมี่เยี่ยนในคราบยูไลก็ปรากฏตัวตามติด และตอนนี้มันก็กำลังมองร่างต้วนหลิงเทียนขึ้นๆลงๆด้วยสองตาเป็นประกายสว่างจ้า คล้ายกำลังชื่นชมผงานศิลปะอันสมบูรณ์แบบ “ต้วนหลิงเทียน สุดท้ายเจ้าก็ตกอยู่ในกำมือข้าจนได้!”
ฟุ่บ!
หลังหวู่หงชิงกับพระอาจารย์หมี่เยี่ยนปรากฏตัวได้ไม่ทันไร ร่างวิญญาณหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น และสองตามันก็กวาดมองร่างต้วนหลิงเทียนด้วยความสนใจ “น้องเยี่ยน นี่น่ะหรือร่างกายสมบูรณ์แบบที่เจ้าต้องการ?”
“ใช่แล้วพี่ใหญ่!”
