และฉากอาวุโสชราค่อยๆร่วงตกฟ้าไปแน่นิ่งบนพื้นด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มดูแคลนไม่หายนั่น ก็ทำให้อาวุโสสูงที่เหลือของวิหารเฟิงฮ่าว ฉีคงไห่ และรองจ้าววิหารอีกคน รู้สึกเสมือนมีไอเย็นหนึ่งแล่นวาบจากปลายเท้าจรดศีรษะ!
“ฉวน…พี่ฉวน…”
อาวุโสสูงอีกคนที่เหลืออยู่ของวิหารเฟิงฮ่าว พอได้สติสีหน้ามันก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้าเคล้าโทสะนัก! ในดวงตาของมันเสมือนมีเพลิงโทสะหนึ่งลุกโชนขึ้น หากแต่มันไม่กล้าเผยโทษะนี้ขณะมองฟงชิงหยาง เพราะยามมองฟงชิงหยางอีกครั้ง ในแววตามันก็หลงเหลือแต่เพียงหวาดกลัวจับใจ เรียกว่าความหวาดกลัวได้กลบถมความโกรธไปหมดสิ้น!
“ปะ…เป็นไปได้อย่างไร!?”
กลับกัน ด้านรองจ้าววิหารเฟิงฮ่าวทั้ง 2 รวมถึงฉีคงไห่ หลังกลับมาครองสติ สีหน้าแววตาพวกมันได้แต่ฉายชัดถึงความอื้ออึงไม่อยากจะเชื่อ
เพราะพวกมันล้วนทราบดีว่าอาวุโสสูงของวิหารเฟิงฮ่าว ซูฉวน เป็นถึงเทพขั้นสูง…
แต่ตอนนี้อีกฝ่ายกลับตกตายลงต่อหน้าต่อตาพวกมันในชั่วพริบตา?
พวกมันไม่อาจแลเห็นเรื่องราวใดๆทั้งสิ้น! ยิ่งไปกว่านั้นจากสีหน้าที่ฉายชัดอยู่บนร่างไร้วิญญาณอาวุโสสูง ซูฉวน เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายอย่างไร…
สิ่งเดียวที่พวกมันพอได้ยินก็คือเสียงกระบี่ที่แว่วขึ้นอย่างแผ่วเบา…
“เมื่อครู่ฟงชิงหยาง…ออกกระบี่ไปแล้ว!?”
