ไม่ถูกแล้ว อัจฉริยะบางคนแข็งแกร่งกว่าเขายังถูกคัดออก เหตุใดเขาจึงยังไม่ออกมาอีก?
จางหลิงหมิ่นรีบกวาดตามองทำเนียบอันดับ และสุดท้ายก็เห็นชื่อเจียงผิงอันใกล้ ๆ อันดับห้าสิบ
สีหน้าของจางหลิงหมิ่นซับซ้อนขึ้นมาทันที
เหลือเชื่อนักที่บุคคลซึ่งนางเคยดูแคลนในกาลก่อนจะมาถึงจุดนี้ได้
จะบอกว่าไม่ริษยาก็คงโป้ปด
เจียงผิงอันเติบโตเร็วเกินไป
จางหลิงหมิ่นสูดหายใจลึก ๆ สะกดอารมณ์อันซับซ้อนไว้
“องค์หญิงเพคะ เจียงผิงอันมีโอกาสติดห้าสิบอันดับแรก ท่านก็ควรดีใจมิใช่หรือเพคะ?”
เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องดี แต่เหตุใดองค์หญิงจึงหน้าดำคร่ำเครียดไปได้?
เซี่ยชิงกัดฟันกล่าว “เขาค้างอยู่ในระดับนี้มาสักพักแล้ว บางครั้ง ทันทีที่อันดับของเขาเคลื่อนสูง ครู่ต่อมาก็จะร่วงลงไป แล้วจากนั้นก็จะดีดขึ้นมาใหม่”
นางพูดถึงสิ่งที่นางสังเกตเห็น
จางหลิงหมิ่นนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตระหนักถึงบางสิ่ง ดวงตาเบิกกว้าง “องค์หญิง ท่านจะสื่อว่าเขาจงใจควบคุมอันดับหรือเพคะ!”
หากเป็นเช่นนั้น อันดับของเจียงผิงอันโดยแท้จริงต้องสูงเกินห้าสิบ!
