ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับ เขาไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะเรื่องที่ห้องลับแห่งกฏเป็นดั่งสถานที่สำคัญของวิหารเฟิงฮ่าวเขาเองก็รู้มาก่อนหน้านี้แล้ว มันจะมีกฏและขั้นตอนเข้าใช้หยุมหยิมก็พอเข้าใจได้
“จักรพรรดิสวรรค์ฟง ท่านจะอยู่รออยู่ที่นี่ หรือจะให้ข้าเรียกคนมาพาท่านไปเข้าที่พักเล่า?”
ฉีคงไห่หันไปมองฟงชิงหยาง พลางกล่าวถามออกมา
พอฟงชิงหยางได้ยิน ก็มองลึกไปยังฉีคงไห่ ค่อยตอบ “ข้าจะอย่างไรก็ได้ แล้วแต่รองจ้าววิหารฉีจะเห็นสมควรเถอะ”
“เช่นนั้นข้าจะให้คนมาพาท่านไปพัก”
ฉีคงไห่คล้ายมองไม่เห็นสายตามองลึกแฝงความนัยของฟงชิงหยาง เพียงคลี่ยิ้มตอบคำบางๆ จากนั้นก็ส่งข้อความออกไป
หลังผ่านไปราวๆสิบกว่าลมหายใจ ก็ปรากฏร่างหนึ่งเร่งรุดมาด้วยความเร็ว เป็นชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีเขียวเข้ม รูปร่างหน้าตาแลดูธรรมดา หากทว่าทั่วร่างกลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายฆ่าฟันอันรุนแรง
เพียงมองปราดเดียวก็บอกได้ทันที ว่าไม่ใช่ชนชั้นต่ำทรามแน่นอน
“อาวุโสหลัว นี่คือจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียน จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยาง…ท่าน พาจักรพรรดิสวรรค์ฟงไปยังลานที่พักสำหรับแขกของวิหารเฟิงฮ่าวเราเถอะ ไม่ว่าจักรพรรดิสวรรค์ฟงอยากพักลานหลังใด ก็จัดไปตามนั้น”
ฉีคงไห่กล่าวกำชับ
“ทราบแล้วรองเจ้าวิหาร”
ชายวัยกลางคนในชุดคลุมเขียวที่ถูกเรียกหาว่าอาวุโสหลัวขานรับด้วยความคำรพ จากนั้นก็หันไปมองกล่าวกับฟงชิงหยางว่า “เชิญจักรพรรดิสวรรค์ฟงตามข้ามาด้านนี้”
