ตอนที่ 3529 : เค่อเอ๋อ
“ดีแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนมองลูกสาวด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข และไม่ทันรู้ตัวเขาก็มองใบหน้าลูกสาวจนเหม่อลอย สุดท้ายในใจก็ปรากฏเค้าโครงใบหน้าหนึ่งขึ้นซ้อนทับโดยไม่รู้ตัว
เค่อเอ๋อ…
ตอนนี้เขาพลัดพรากจากเค่อเอ๋อมา 600 ปีแล้ว…
ต้องทราบด้วยว่าตอนที่เขากับเค่อเอ๋อพลัดพรากจากกัน ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือเค่อเอ๋อ ก็ยังมีอายุไม่ถึง 100 ปี…
วันเวลาที่ต้องห่างไกลกัน มันมากยิ่งกว่าการแยกจากกั้นครั้งสุดท้ายหลายสิบเท่านัก…
“ท่านพ่อ…ท่านคิดถึงท่านแม่หรือ?”
ตั้งแต่ถูกส่งตัวหลบหนีออกมาจากดินแดนการล่มสลาแห่งทวยเทพ ซือหลิงก็อยู่กับเฟิ่งเทียนหวู่ตลอด อย่างไรก็ตามถึงแม้เฟิ่งเทียนหวู่จะเห็นซือหลิงเป็นดั่งลูกสาวแท้ๆคนหนึ่ง แต่ในใจของซือหลิง เฟิ่งเทียนหวู่ ก็ไม่อาจแทนที่มารดาได้สมบูรณ์
พอเห็นสายตาของบิดาเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเลื่อนลอย เจือความหวนคำนึง ซือหลิงย่อมตระหนักได้ทันทีว่าบิดาคิดอะไรอยู่
“ใช่ พ่อคิดถึงแม่เจ้ามาก…”
ต้วนหลิงเทียนที่กลับมารู้สึกตัวพยักหน้ารับ กล่าวด้วยสองตาเป็นกังวลจับใจ “ไม่รู้ป่านนี้แม่ของเจ้าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว…”
“ท่านพ่อไม่ต้องห่วง…ท่านแม่มีฐานะสูงส่งต้องไม่เป็นอะไรแน่ และข้าเชื่อว่าท่านแม่ก็กำลังเฝ้ารอเวลาที่พวกเราจะได้พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้งอยู่เหมือนกัน”
ต้วนซือหลิงกล่าวออกด้วยน้ำเสียงเชื่อมั่น
“จริงของลูก”