ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มพลางพยักหน้า ต่อหน้าลูกสาวเขาเองก็ไม่อยากเผยอารมณ์เชิงลบมากเกินไป เพราะกลัวจะทำให้ลูกสาวพลอยเศร้าไปอีกคน
แต่อย่างไร ในใจเขาก็อดเป็นกังวลไม่ได้…เค่อเอ๋อที่อยู่ในดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพตอนนี้ ไม่ทราบเป็นอย่างไรบ้าง?
…
ณ ระนาบสมรภูมิที่เกิดจากการโคจรมาชนกันของระนาบเทพทุกๆรอบหมื่นปี และจะดำรงอยู่เป็นเวลาพันปี…
ตลอดช่วงเวลาพันปี เทพทุกคนที่คิดแสวงหาความก้าวหน้าและผลประโยชน์ ก็สามารถมาโลดแล่นในสมรภูมิแห่งทวยเทพ เพื่อเข่นฆ่าสังหารเทพของระนาบอื่น เพื่อรับค่าแต้มรบและนำไปแลกของรางวัลจากผู้แข็งแกร่งที่สุด…
ระนาบสมรภูมิ ก็ไม่ต่างอะไรจากสนามเด็กเล่นในสายตาของผู้แข็งแกร่งที่สุด
อย่างไรก็ตามในสายตาของเหล่าเทพที่เข้ามาในระนาบสมรภูมินั้น หากไม่ฆ่าผู้อื่นก็เป็นถูกผู้อื่นฆ่า! เพราะที่นี่มันไม่ต่างอะไรกับสังเวียนประหัตประหาร ขอเพียงไม่ได้มาจากระนาบเทพของตัวเอง…ทุกคนไม่ต่างอะไรกับศัตรูที่เห็นท่านเป็นค่าแต้มรบเท่านั้น!
กระทั่งหากท่านเปิดเผยความมั่งคั่ง ต่อให้เป็นเทพจากระนาบเดียวกันก็อาจจะแทงข้างหลังท่านได้ทุกเมื่อ…
ความเป็นจริงในสนามรบ มันโหดร้ายนัก
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
…
