ในขณะที่การลงมือของตงเซี่ยวเซี่ยวกำลังจะบรรลุผล และพลังของนางเข่นฆ่าสังหารเจียนถึงตัวเค่อเอ๋ออยู่รอมร่อ จู่ๆเค่อเอ๋อพลันลืมตาขึ้น จากนั้นไอพลังเยือกแข็งขุมหนึ่งพลันระเบิดออกมาจากร่างในฉับพลัน ก่อเกิดเป็นกำแพงน้ำแข็งปิดกั้นระหว่างนางกับพลังสังหารของตงเซี่ยวเซี่ยวทันที!
ปงงงง!!
เสียงปะทะดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว ถ้ำน้ำแข็งเริ่มสั่นสะเทือนปานจะถล่ม! ส่วนกำแพงน้ำแข็งที่พึ่งสร้างขึ้น แม้จะปรากฏรอยแตกร้าวแผ่ขยายออกไปดั่งใยแมงมุม แต่มันก็สามารถหยุดยั้งพลังของตงเซี่ยวเซี่ยวได้อย่างสมบูรณ์!
“เป็นไปได้ยังไง!?”
สีหน้าตงเซี่ยวเซี่ยวเปลี่ยนไปใหญ่หลวง นางถึงกับโพล่งออกมาอย่างไม่รู้ตัว “ไฉนท่านยังมีพลังขนาดนี้ได้ล่ะ? ไม่ใช่ว่าท่านได้รับบาดเจ็บหรือไร…ท่าน…ที่แท้ท่านหลอกข้า!!”
“หลอกเจ้าแล้วจะทำไม”
เค่อเอ๋อค่อยๆลุกขึ้นยืนอย่างไม่รีบไม่ร้อน ชุดคลุมสีขาวราวหิมะเริ่มโบกสะบัดแม้ไร้ลม สองตาดั่งสารทฤดูเต็มไปด้วยความไร้แยแส “เจ้าที่ดื้อรั้นไม่คิดจากไปเอาแต่เกาะติดข้าไม่เลิก ข้าเองก็เอะใจแต่แรกแล้ว”
“ถึงข้าจะช่วยชีวิตเจ้าไว้ แต่ข้าก็ไม่เคยคิดอยากจะได้อะไรตอบแทนจากเจ้าสักอย่าง”
“แต่ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายเจ้าจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ข้าคิดจริงๆ…เจ้าไม่เพียงแต่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี ยังคิดตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้น”
