กล่าวถึงท้ายประโยค น้ำเสียงของเค่อเอ๋อก็กลายเป็นเย็นชานัก ขณะเดียวกันถ้ำน้ำแข็งก็เต็มไปด้วยไอเย็นยะเยือกในฉับพลัน! ไอเย็นดังกล่าวยังแผ่พุ่งไปก่อตัวเป็นคุกน้ำแข็งกักขังร่างตงเซี่ยวเซี่ยวเอาไว้ด้านใน!!
เปรี๊ยงงง!!
ตูมมมม!!
…
กฏที่ตงเซี่ยวเซี่ยวเชี่ยวชาญคือกฏสายฟ้า เส้นสายอัสนีสีม่วงอันทรงพลังระเบิดออกจากร่างนางอย่างเกรี้ยวกราด จากนั้นก็รวมรั้งฟาดผ่าทำลายไปยังจุดหนึ่ง หมายแหกคุกน้ำแข็งที่กักขังตัวนางเอาไว้เพื่อหลบหนี!
อนิจจาสายฟ้าที่นางทุ่มออกด้วยพลังทั้งหมด…กลับไม่อาจสร้างได้แม้รอยขีดข่วนบนผนังคุกน้ำแข็ง! สิ่งนี้เผยให้รู้ว่าช่องว่างระหว่างนางกับเค่อเอ๋อนั้นไม่ใช่น้อยๆเลย!!
“พี่เค่อเอ๋อ…ข้า…ข้าหลงผิดไปชั่ววูบ ข้าขอโทษ…”
เมื่อตงเซี่ยวเซี่ยวพบว่าไม่อาจทำลายคุกน้ำแข็งหลบหนีได้ นางก็ชักสีหน้าชวนให้เวทนาสงสาร กล่าวออกมาเสียงอ่อนราวกับสำนึกผิด “พี่เค่อเอ๋อ ท่าน…ท่านปล่อยข้าไปเถอะ…ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้ ข้าไม่กวนใจท่านแล้ว”
“ข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว”
เค่อเอ๋อเพิกเฉยคำวิงวอนของตงเซี่ยวเซี่ยวเพียงกล่าวออกเสียงเรียบสั้นๆ
จากนั้นพอกล่าวจบคำ พลังเทพที่ผสานกับพลังกฏน้ำแข็งก็แผ่พุ่งออกไปฉับไว พริบตาก็ปกคลุมร่างตงเซี่ยวเซี่ยวเปลี่ยยนนางให้กลับกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง จากนั้นอาศัยตบฟาดออกไปอีกฝ่ามือเบาๆ ประติมากรรมน้ำแข็งดังกล่าวก็แหลกลงเป็นละอองธุลีทันที…
