ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
จากนั้นฟังชิงหยางก็ไม่พูดอะไรอีก เพียงหอบหิ้วต้วนหลิงเทียนเข้าไปยังจุดเคลื่อนย้ายที่ปลิวอยู่บริเวณขอบพายุทรายที่ใกล้ที่สุดทันที
“ท่านอาจารย์จุดเคลื่อนย้ายนี่มันเกิดขึ้นได้ยังไงกันแน่ จะเป็นค่ายกลก็ไม่เชิง เพราะมันเหมีอนห้วงมิติเคลื่อนย้ายมากกว่า แถมราวกับมันจะเกิดขึ้นมาเอง”
ก่อนจะเข้าสูจุดเคลื่อนย้าย ต้วนหลิงเทียนก็อดถามเรื่องที่สงสัยยออกมาไม่ได้
“มันไม่ได้เกิดขึ้นเองหรอก เพียงแค่ในอาณาบริเวณแถบนี้มันเป็นมหาค่ายกลของมันเองและจุดเคลื่อนย้ายที่ว่าก็เป็นแค่ส่วนเล็กๆของมหาค่ายกลที่ว่า”
ฟงชิงหยางกล่าวอธิบายขณะพาตัวนหลิงเทียนเข้าสู่จุดเคลื่อนย้าย
หลังเข้าสู่จุดเคลื่อนย้ายแล้ว ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเพียงเบื้องหน้าสองตามืดลงวูบหนึ่งก่อนจะหวนคืนสู่ความสว่างอีกครั้ง และสิ่งที่ปรากฏสู่สายตาเขาตอนนี้ก็คือโลกสีแดงฉานที่เต็มไปด้วย สัตว์อสูรร้ายกําลังต่อสู้กัน
“กรรรร!!”
“อูมมม!”
สัตว์อสูรดุร้ายที่กําลังสู้กันอยู่ ต่างคํารามขู่ข่มศัตรูไม่หยุด เสียงของมันยังแฝงไว้ด้วยพลังอันน่ากลัวนัก
ปง! ตูม! ตูม!
