ฟงชิงหยางพยักหน้า จากนั้นก็ส่ายหัวไปมา “เพียงแค่ตอนนั้นมันไล่ตามข้ามากระชั้นเกินไปหลังข้าเคลื่อนย้ายมาถึงระนาบอิสระที่ตั้งนรกอสุราแล้ว ข้าไม่มีเวลามากพอจะไปใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายเพื่อย้อนกลับ ทําได้แค่เร่งรุดเข้าไปในนรกอสุราโดยไม่เหลียวหลังเท่านั้น”
“พอมองย้อนกลับไป วันนั้นต้องกล่าวว่าดีแล้วที่มันไล่ข้าไปกระชั้นชิดขนาดนั้น…หาไม่แล้วหากข้ามีโอกาสทําอย่างที่เจ้าว่า ข้าคงพลาดโอกาสอันดีแน่”
หลังฟงชิงหยางกล่าวถึงจุดนี้ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
เพราะโอกาสที่มันพบเจอ เป็นดั่งวาสนาในคราวเคราะห์จริงๆ
