ต้วนหลิงเทียนตกใจอยู่บ้าง
“ทุกระนาบเทวโลก ขอเพียงมุ่งหน้าไปตามทิศตะวันออกของระนาบนั้นๆจนสุดทาง พอไปถึงแนวกั้นของระนาบแล้ว ก็จะพบจุดเคลื่อนย้ายเพื่อส่งตัวไปยังนรกอสุรา”
ฟงชิงหยางกล่าว “หากคิดกลับ ก็ไม่ยากอะไรเพราะค่ายกลเคลื่อนย้ายก็ตั้งอยู่ใกล้ๆจุดค่ายกลส่งตัวอย่างไรก็ตามหากใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายจากระนาบอิสระที่นรกอสุราตั้งอยู่จะทําได้แค่ส่งตัวไปยังใกล้ๆแนวกั้นของระนาบเทวโลกเท่านั้น ไม่ได้ไปโผล่ยังค่ายกลเคลื่อนย้าย”
“อีกทั้งขากลับ จะปรากฏยังระนาบเทวโลกใด ก็ไม่อาจระบุได้”
“ดังนั้นโดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่เข้าสู่นรกอสุรา มีน้อยคนนักที่ตอนกลับออกมา จะปรากฏในระนาบเทวโลกเดิม…เพราะโอกาสโผล่ในระนาบเดิมก็มีแค่ 1 ใน 81 เท่านั้น”
ฟังคําอธิบายของฟงชิงหยาง ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ทันที
ขณะเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนก็ฉุกคิดถึงเรื่องหนึ่ง “ท่านอาจารย์ เช่นนั้น ในอดีตก่อนที่ท่านจะหลบหนีเข้าไปยังนรกอสุรา ก็ไม่ใช่ว่าสามารถใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายในระนาบอิสระที่นรกอสุราตั้งอยู่ได้หรอกเหรอ?”
“เจ้านั่นที่ไล่ล่าท่านก็ไม่น่าจะมาโผล่ระนาบเดียวกับท่านไม่ใช่หรือไร?”
ตัวนหลิงเทียนถาม
“ก็ใช่”
