“หลายร้อยปีก่อน พี่น้องท่านร้ายกาจพอๆกันไฉนผ่านไปไม่กี่ร้อยปีพี่น้องหลิงเจวี่ยอขึ้นถึงถูกทิ้งห่างนักเล่า?”
ถังซานเปาอดอึ้งไปไม่ได้ “ข้าได้ยินว่าท่านเป็นถึงนายน้อยตระกูลใหญ่จากระนาบเทพเลยนี่นา ไฉนถึงพ่ายแพ้คนในระนาบเทวโลกได้ล่ะ? แถมพี่น้องต้วนไม่ใช่ชนพื้นเมืองของระนาบเทวโล กด้วยนะ แต่เป็นคนของระนาบโลกียะที่ขึ้นสวรรค์มา”
“เรื่องของข้า”
หลิงเจวี่ยอขึ้นไม่ได้หันหน้า เพียงเหลือบมองถังซานเปาด้วยหางตาพลางเอ่ยเสียงเย็นทําให้สีหน้าถังซานเปาแดงขึ้นทันที ยังแลดูอึดอัดอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่เช้าซื้อะไรสืบต่อ
“เอาล่ะถึงแม้บัดนี้ 3 อันดับแรกของศึกอัจฉริยะสวรรค์จักถูกตัดสินแล้ว แต่อันดับที่เหลือยังมีโอกาสให้พวกเจ้าช่วงชิงกันอยู่”
เสียงของฉีคงไห้ดังขึ้นอีกครั้ง ดึงความสนใจของทุกคนกลับคืน “ตอนนี้ข้าขอประกาศว่าศึกอัจฉริยะสวรรค์จักดําเนินสืบต่อ”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนจากไปพร้อมฟังชิงหยางนั้นทั้งคู่ก็ไปกันแค่ 2 คน
2์ FE
จักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่างเมิ่งหลัว ไม่ได้ติดตามไปด้วย
“ท่านอาจารย์ นรกอสุราอยู่ที่ไหนเหรอ?”
ระหว่างทางต้วนหลิงเทียนก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย
เพราะเขาพบว่าอาจารย์ไม่ได้พาเขาไปยังสถานที่ตั้งค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลกของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียน แต่พาเขาเห็นร่างออกนอกเขตพระราชวังและมุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่ง
“มันตั้งอยู่ในระนาบอิสระ”
ฟงชิงหยางกล่าว
“ระนาบอิสระ?”
