ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว ตอนนี้ต่อให้ต้วนหลิงเทียนจะยืนอยู่เฉยๆไม่ทำอะไรเลย ก็ยังสามารถละเล่นกับทั้ง 2 คนได้เหมือนทั้งคู่อยู่ในกำมือ…
เพราะไม่ว่าทั้งคู่จะดิ้นรนอย่างไร ก็ไม่มีทางทำลายพื้นที่กักกันของต้วนหลิงเทียนได้อีกแล้ว
เห็นฉากดังกล่าว ผู้ชมทั้งหลายก็รู้สึกหมดคำจะพูด “ให้ตายเถอะ…นี่ไม่เรียกว่าการประลองแล้ว เรียกว่าการรังแกกันชัดๆ! ยิ่งดูข้ายิ่งรู้สึกเหมือนต้วนหลิงเทียนกำลังกลั่นแกล้งผู้คนอย่างไรอย่างนั้น…”
“จริง ข้ารู้สึกเสมือนมีเด็กน้อยตัวกระเปี๊ยก 2 คนคิดต่อยผู้ใหญ่ แต่สุดท้ายก็โดนผู้ใหญ่อาศัย 2 มือดันหัวเอาไว้ จะสาวหมัดออกไปเท่าไหร่ก็ทำได้แค่จั่วลม ไม่อาจทำอะไรได้…”
“มารดามันเถอะ เจ้าพูดซะข้าเห็นภาพเลย…นี่มันคนละระดับกันแล้วจริงๆ”
“การประลองครั้งนี้ยังต้องมีต่ออีกหรือ…”
…
ในขณะที่ทุกคนรู้สึกพูดไม่ออก ด้านหลิงเจวี๋ยอวิ๋นกับถังซานเป่าก็รู้สึกถึงความไร้กำลังอยู่บ้าง สุดท้ายทั้งคู่ก็ไม่คิดจะลงมือเคลื่อนไหวใดๆสืบต่อ เพียงลอยร่างแน่นิ่งในกรงมิติของต้วนหลิงเทียนเท่านั้น
