พยายามดิ้นรนจนเหน็ดเหนื่อยแทบขาดใจ!
…
อย่างไรเสียจะความคิดของพระอาจารย์หมี่เยี่ยนก็ดี ความต้องการของฉีคงไห่ก็ดี ต้วนหลิงเทียนล้วนไม่รับทราบทั้งสิ้น
เพราะตอนนี้เขากำลังเผชิญหน้ากับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นกับถังซานเป่า
“พี่น้องต้วนหลิงเทียน”
ถังซานเป่ามองต้วนหลิงเทียนเขม็ง รอยยิ้มบนใบหน้าของมันค่อยๆเลือนหายกลายเป็นความจริงจัง “ถึงแม้ครั้งนี้พี่น้องต้วนท่านจะสู้ศึกหนึ่งต่อสอง ต้องเจอกับข้าและหลิงเจวี๋ยอวิ๋นพร้อมกันจนทำให้ท่านเสียเปรียบไม่น้อย…แต่ขอพี่น้องต้วนท่าน อย่าได้คาดหวังว่าข้าจะออมมือให้เล่า!”
“และข้าเชื่อว่า…พี่น้องหลิงเจวี๋ยอวิ๋นเองก็คิดเหมือนกัน”
ถังซานเป่ากล่าว
“ออมมือ?”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มบางๆ “เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอก”
“ตอนนี้เชิญพวกเจ้าป้อนกระบวนท่าได้เลย”
ท่ามกลางทุกสายตา ต้วนหลิงเทียนผายมือกล่าวออกด้วยน้ำเสียงท่าทีสงบ
และแทบจะพร้อมๆกันกับที่เสียงพูดของต้วนหลิงเทียนดังจบคำ
ซัว!
ซัว!
…
บังเกิดเสียงพลังอันน่าเกรงขามปะทุระเบิดออกมา เป็นร่างที่ยืนหยัดกลางหาวให้สภาวะดั่งหอกแกร่งของถังซานเป่า ได้ปลดปล่อยเพลิงพลังออกมาให้ลุกโชนท่วมกาย เพลิงพลังดังกล่าวยังเป็นสีขาวให้ความรู้สึกร้อนแรงปานจะแผดเผาได้ทุกสิ่ง!
