เรื่องนี้ก็มีอวี๋ตงฟางศิษย์ที่แท้จริงลำดับ 3 ของกงซุนซวนหยวนนให้เห็นเป็นเยี่ยงอย่างแล้ว เดิมทีการประมือระหว่างมันกับจงกุ้ยอวี่ก็สูสีคู่คี่ แต่เพราะความร้อนใจและวิตกกังวลเรื่องแพ้ชนะมากเกินไป สุดท้ายจึงพลั้งพลาดเสียจังหวะ เปิดโอกาสให้จงกุ้ยอวี่ฉกฉวยสถานการณ์ กอบกุมความได้เปรียบที่ปรากฏในเสี้ยวพริบตา กระทั่งขยายความได้เปรียบดังกล่าวจนเอาชนะไปได้ในที่สุด
ความพ่ายแพ้ในลักษณะนี้ แน่นอนว่าตัวอวี๋ตงฟางเองก็รู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจเป็นอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะไม่เต็มใจแค่ไหนเมื่อพลาดพลั้งไปแล้วก็ทำได้แต่โทษตัวเองเท่านั้น
“พี่น้องหลิงเจวี๋ยอวิ๋น”
ในที่สุดถังซานเป่าที่เลือกจะระเบิดพลังเพื่อผละออกจากหลิงเจวี๋ยอวิ๋น เมื่อรักษาระยะห่างได้แล้ว มันก็มองกล่าวกับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นว่า “ดูท่าระหว่างข้ากับท่าน พวกเราคงยากจะรู้แพ้รู้ชนะ…เช่นนั้นให้ถือว่าเสมอกันดีหรือไม่?”
“ถึงแม้ข้าจักมีอุปกรณ์เทพที่วิหารเฟิงฮ่าวมอบให้ข้า แต่ข้าเชื่อว่าอย่างท่านก็สมควรมีอุปกรณ์เทพเช่นกัน”
“แต่ท่านเองก็ไม่นำมันออกมาใช้จนถึงตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าท่านเองก็ไม่คิดจะเอาเปรียบข้าโดยใช้อุปกรณ์เทพ…”
“ในเมื่อตอนนี้พวกเรา สู้ไปก็สมควรเสมอกัน ก็ให้ยึดอันดับอย่างตอนนี้เลยเป็นไร? ท่านเอาที่ 1 ไปส่วนข้าก็อยู่ในอันดับที่ 2”
ถังซานเป่ากล่าวออกมาแบบนี้ แทบไม่ต่างอะไรกับมันพ่ายแพ้เลย
“อ่า”
