ถึงแม้เสียงของคงไห้จะไม่ได้ดังมากมายอะไร แต่มันก็ไม่ได้ลดเสียงหรือกล่าวผ่านพลัง เช่นนั้นทุกคนก็ได้ยินคําพูดของมันชัดถนัดหู ทําให้ความโกลาหลพลันบังเกิดในฝูงชนทันที “โอทวยเทพ! ตระกูลหลิงที่อยู่เบื้องหลังหลิงเจวี๋ยอวิ๋นเป็นตระกูลอันใดกันแน่!? ถึงกับทําให้วิหารเฟิงฮ่าว ต้องให้เกียรติถึงขนาดนี้? กระทั่งถึงขั้นตรากฎเพื่อให้ความเคารพตระกูลหลิงเชียวหรือ?!”
“ตระกูลหลิง? ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย…”
“เมื่อครู่เจ้าไม่ได้ยินหรือไร รองจ้าววิหารฉีเอ่ยถึงตระกูลหลิงในดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพ? ดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพที่ว่ามิใช่ 1 ในระนาบเทพหรือไร!?”
หลังจากเห็นฉีคงไม่ทําความเคารพหลิงเจวี๋ยอวิ๋นอย่างนอบน้อม ก็มีบางคนละเลยคําพูดของฉีคงไห้เมื่อครู่ไป พอมีคนกระตุ้นขึ้นมาอีกครั้งก็ฉุกคิดได้ทันที
ที่แท้ตระกูลที่อยู่เบื้องหลังหลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็เป็นถึงตระกูลในระนาบเทพ!!
“นายน้อยหลิง ตอนนี้ทั้งๆที่ท่านยังมีอายุไม่ถึง 700 ปีแต่กลับประสบความสําเร็จขนาดนี้ ท่านสมควรสืบสายเลือดหลัก..ซึ่งหมายความว่าท่านคือทายาทสายตรงของตระกูลอขึ้นรุ่นปัจจุบันกระมัง?”
ฉีคงไห้กล่าวถามด้วยรอยยิ้มสุภาพ แลคล้ายสุนัขรับใช้โง่งมยิ้มประจบเจ้านายอยู่บ้าง
“อืม”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นพยักหน้า
