เสียงแผ่วละมุนหูดังขึ้นเบาๆ ชวนให้ผู้คนรู้สึกฉงนใจนัก ทั้งที่ปราการกระบี่สีทองของอวี๋ตงฟางก็ยังมีสภาวะพลังกล้าแข็งดังเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน หากทว่าแสงกระบี่ของต้วนหลิงเทียนคล้ายจะเพิกเฉยสิ่งกีดขวางทุกสิ่งอย่าง พุ่งผ่านปราการกระบี่ของอวี๋ตงฟางไปหน้าตาเฉย!!
ทำราวกับแสงกระบี่นี้เป็นพลังชนิดเดียวกับพลังของอวี๋ตงฟาง จึงไม่พบแรงต้านทานอันใด
ครู่ต่อมาภายใต้สายตาของทุกคน อวี๋ตงฟางที่เตรียมพร้อมรับมือ ก็ได้แต่ลอยร่างตะลึงงันปานตัวโง่งม
จากนั้นแสงกระบี่ของต้วนหลิงเทียน ก็พุ่งเข้าร่างอวี๋ตงฟางไปอย่างเงียบงัน และอยู่ๆสีทองที่สาดส่องออกมาทั่วร่างของอวี๋ตงฟางก็ค่อยๆหายไป แสงกระบี่ที่ก่อปราการแกร่งเองก็เริ่มหม่นหมองลง…
พริบตาต่อมาทุกคนก็เห็นสภาพร่างอวี๋ตงฟางชัดเจน
“ฟืด–!!”
และทันทีที่ทุกคนเห็นร่างอวี๋ตงฟาง ก็อดสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บไม่ได้ ในแววตายังฉายความสยองหวาดกลัวนัก หันกลับไปมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง สายตาก็เหลือแต่เพียงความหวาดกลัวเสียขวัญราวกับชมดูตัวหายนะ!
เพราะบัดนี้ ไม่มีอีกแล้วอวี๋ตงฟางที่แลดูปานคุณชาย เนื้อตัวทั่วร่างมันขาดวิ่นไม่มีชิ้นดี โลหิตพุ่งทะลักออกมาชวนสยอง แข่งกันร่วงตกฟ้าไปเบ่งบานเป็นบุปผาสีเลือดดอกแล้วดอกเล่า ชุดคลุมหรูหราไม่ต่างผ้าขี้ริ้วขาดๆ
