“เพ่งเล็งเจ้า?”
ยูไลนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าไปมา “เจ้ากล่าวผิดแล้ว อาตมาไม่ได้เพ่งเล็งเจ้า…อาตมาแค่ต้องตาพึงใจร่างกายเหยียนหวงของเจ้า อืม…ยังมีเรื่องที่เจ้าเข้าใจ 2 ใน 4 วิถีสวรรค์และโลกอีกด้วย”
ขณะกล่าว สีหน้าแววตาของยูไลก็ฉายชัดถึงความโลภออกมาอย่างไม่คิดจะกักเก็บอีกต่อไป
“เจ้าต้องการชิงร่างเหยียนหวงของข้า?”
ต้วนหลิงเทียนหรี่ตาลง ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าไฉนทันทีที่อีกฝ่ายรู้ว่าเขาเป็นร่างเหยียนหวง ถึงได้หาญกล้าตรวจสอบร่างกายเขาต่อหน้าอาจารย์
“มิผิด!”
พระอาจารย์หมี่เยี่ยนในคราบยูไลตอบรับ “แต่เพราะตอนนี้จิตวิญญาณของอาตมาถูกอาจารย์เจ้าทำร้าย เช่นนั้นอาตมาจำต้องรออีก 100 ปี เมื่อใดที่วิญญาณของอาตมาฟื้นฟูกลับมาสมบูรณ์พร้อม อาตมาจักชิงร่างของเจ้าทันที”
“และตลอด 100 ปีหลังจากนี้ อาตมาจักขังเจ้าไว้ในโลกใบเล็กภายในกายของอาตมา!”
พอกล่าวจบคำ พระอาจารย์หมี่เยี่ยนในคราบยูไล ก็ก้าวออกมาครึ่งก้าว แววตามันทอประกายวาบปานสายฟ้า “อาตมารู้ว่าในร่างเจ้ามีรอยประทับจิตเทพของฟงชิงหยาง…อย่างไรก็ตามต่อให้เจ้ามีรอยประทับจิตเทพของมันอยู่ แต่ครั้งนี้มันไม่มีทางช่วยเหลือเจ้าได้!”
“อาตมายังจะทำลายรอยประทับจิตเทพของมันเสีย เพื่อที่มันจักได้รู้ว่ารอยประทับจิตเทพของมันถูกทำลายที่นี่ หากแต่ไม่อาจรู้ได้ว่าผู้ใดเป็นผู้ทำลายรอยประทับจิตเทพของมัน!”
“เพราะกว่าที่มันจะมาถึง อาตมาคงจากไปไกลแล้ว”
